آزادی اطلاعات و تزاحم آن با حريم خصوصی

آزادی اطلاعات و تزاحم آن با حريم خصوصی
آزادی اطلاعات و تزاحم آن با حريم خصوصی
90,000 ریال 
تخفیف 15 تا 30 درصدی برای همکاران، کافی نت ها و مشتریان ویژه _____________________________  
وضعيت موجودي: موجود است
تعداد:  
افزودن به ليست مقايسه | افزودن به محصولات مورد علاقه

تعداد صفحات: 110 صفحه _ فرمت word_ دانلود مطالب بلافاصله پس از پرداخت آنلاین

فهرست

مقدمه 1
ـ فصل اول
سيري در تاريخ؛ آرماگدون‌گراها كيستند و چه مي‌گويند 4
انحراف در مسيحيت و بازگشت به آموزه‌هاي يهود 11
پيوريتن‌ها و نفوذ يهوديت در امريكا 18
شكل‌گيري جريان مسيحيت صهيونيستي در امريكا 23
آرماگدون چيست؟ 26
منابع فصل اول 40
ـ فصل دوم
خاستگاه‌هاي قدرت يهوديان در امريكا 44
خاستگاه اول: ويژگي‌هاي جامعه يهود 46
خاستگاه دوم: لابي يهوديان 52
خاستگاه سوم: حضور در قواي مقننه و مجريه امريكا 57
خاستگاه چهارم: رسانه‌ها 62
تلويزيون و راديوي امريكا و نفوذ يهوديان 63
مطبوعات امريكا و نفوذ يهوديان 65
سينماي جهان و نفوذ يهوديان 69
منابع فصل دوم 84
ـ فصل سوم
تاثير آرماگدون‌گرايي بر سياست خارجي امريكا 87
دلايل استراتژيك حمايت امريكا از اسرائيل 90
بررسي تاريخي روابط آمريكا و اسرائيل 91
دوران جرج بوش پسر، 11 سپتامبر و رابطه با اسرائيل 102
آينده روابط امريكا و اسرائيل 109
خوب در مقابل شيطان 114
جنگ عراق و ايده آرماگدون 118
منابع فصل سوم 122
ـ فصل چهارم
تاثر آموزه‌هاي ديني مسيحيان صهيونيست بر جريان نظريه‌پردازي در دانشگاهها 124
آراء فرانسيس فوكوياما 127
فوكوياما و تعبير اسلام فاشيستي 131
آراء ساموئل هانتينگتون 136
برخورد تمدن‌ها و ساموئل هانتينگتون 141
منابع فصل چهارم 146
نتيجه‌گيري 147


فهرست مطالب

مقدمه
بخش اول: آزادی اطلاعات
گفتار اول: مناسبات آزادی بیان و آزادی اطلاعات
گفتار دوم: جایگاه آزادی اطلاعات در اسناد بین المللی
بند اول: منشور ملل متحد اعلامیه جهانی حقوق بشر
بند دوم: میثاق حقوق مدنی و سیاسی
بند سوم: کنوانسیون اروپایی حقوق بشر
بند چهارم: کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر
بند پنجم: اعلامیه حقوق بشر اسلامی
بند ششم: منشور آفریقایی حقوق بشر و مردم 1981 م
بند هفتم: سایر اسناد
گفتار سوم: شناسایی اصل آزادی ارتباطات در یونسکو
بند اول: اقدامات سازمان یونسکو بین سالهای 1960 تا 1970
بند دوم: اقدامات یونسکو بین سالهای 1976 تا 1998
گفتار چهارم: جایگاه تکنولوژی های ارتباطی در جریان آزاد اطلاعات
بند اول: مطبوعات
بند دوم: خبرگزاریها
بند سوم: رادیو
بند چهارم: تلویزیون
بند پنجم: ماهواره
قسمت اول: تلاش بین المللی برای تعیین اصول حاکم بر پخش مستقیم (DBS)
قسمت دوم: پارزایت
بند ششم: اینترنت
قسمت اول: فیلترگذاری و مسدود نمودن سایت
قسمت دوم: قواعد اخلاقی و رفتاری
قسمت سوم: رمزنگاری، گفتار کدبندی شده
گفتار پنجم: ارزیابی عملکرد جمهوری اسلامی ایران در ارسال پارزایت بر روی برنامه های ماهواره ای و فیلترینگ اینترنت
بند اول: ارسال پارزایت بر روی برنامه های ماهواره ای
بند دوم: ارزیابی عملکرد جمهوری اسلامی در خصوص اعمال فیلترینگ
بخش دوم: حریم خصوصی
گفتار اول: حق حفظ حریم خصوصی
گفتار دوم: حریم و امنیت اطلاعات
بند اول: حق حریم و آزادی بیان
بند دوم: حق حریم و جریان فرامرزی داده های فردی
بند سوم: حق حریم و شبکه On Line
گفتار سوم: بررسی کنوانسیون شورای اروپا در خصوص حمایت از افراد در مقابل پردازش خودکار داده های شخصی 1980 م
گفتار چهارم: بررسی منشور حقوق اساسی اتحادیه اروپایی مورخ 7 دسامبر 2000 م
نتیجه گیری
منابع و مآخذ


مقدمه
از آنجایی که بشر موجودی مدنی الطبع است همواره محتاج برقراری ارتباط با دیگران بوده است. زندگی هیچگاه در خلاء صورت نمی گیرد و دقیقاً به همین دلیل انسان همواره نیازمند ارتباط با سایر همنوعان خویش است. تا چندی پیش فن آوری هسته ای ابزار سلطه جهانی به شمار می رفت. هر کشوری این فن آوری خوف آور و ویران ساز را در اختیار داشت به خود حق می داد که دیگران را به اطاعت از خویش فراخواند. اما اشاعه و فراوانی تکنولوژی هسته ای از خوف آن کاست. بر این اساس دول چندی در پی یافتن ابزار برای اعمال هژموني خود برآمدند و آنرا یافتند. این ابزار نوین، فن آوری اطلاع رسانی بود. ابزاری که هیچگونه ارعاب و وحشتی در ورای آن نهفته نشده بود؛ بنای این تکنولوژی بر اساسی ترین حقی که بر حیات معقول بشر استوار بود، پایه می گرفت یعنی آزادی در داشتن عقیده و بیان آزادانه آن و این حقی بود که در متون بنیادین حقوق بشر یعنی اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی نگاشته شده بود.
در اینجا سخن از آزادی اطلاعات و محدودیت های وارد بر آن خواهیم گفت. «آزادی به معنای داشتن اختیار قانونی» حقوقی در پی دارد و به همین دلیل صاحبان آن در برابر این حقوق، تکالیفی نیز بر عهده خواهند داشت. شاید به سختی بتوان تمدنی را یافت، که در برابر آزادیها و حقوق منتج از آن آزادیها، مسئولیت هایی را نیز به رسمیت نشناخته باشد. اما نکته اساسی اینست که پذیرش یکی از دو دیدگاه مختلف در خصوص آزادی و محدودیت، نتایج متفاوتی در پی خواهد داشت، آیا باید اصل را بر آزادی نهاد یا اینکه مسئولیت را مقدم شمرد؟
ادموند برک می گوید: «عاقلترین هیأت حاکمه آنست که همواره درصدد تحمیل حداقل محدودیت ها به جامعه باشد و نه حداکثر، آزادی چیز خوبی است که باید آنرا توسعه بخشید، آزادی پدیده نفرت انگیزی نیست که همواره درصدد کاستن و محدود کردن هر چه بیشتر آن باشیم».
مقررات بین المللی نیز از همین دیدگاه پیروی می کند و دولتها موظفند حداکثر اختیارات و آزادیها را برای افراد فراهم کنند؛ محدودیت‌ها استثناء هستند و اعمال آنها نیز نباید به گونه ای باشد که مانع از اجرا و بی محتوا شدن اصل حق گردند. در حقیقت با تعیین حدود و ثغور استثنائات است که اصل حق چهره روشنی پیدا می کند. مفاهیمی همچون حریم خصوصی، نظم عمومی، امنیت ملی، اخلاق و ... از چنان کلیتی برخوردارند که در نگاه اول سوء استفاده از آنها بسیار سهل می نماید.
با نگاهی به تاریخچه جریان فرامرزی اطلاعات می توان پی برد که دولتهای مختلف، موضع گیرهای متفاوتی در مقابل این مقوله اتخاذ کرده اند. در حقوق بین الملل کلاسیک جریان فرامرزی اطلاعات اهمیت چندانی برای دولتها نداشت. قوانینی که در سطح ملی و یا از طریق اتحادیه های تجاری به تصویب می رسید به نحوی جابجائی مسافران و هجوم مطالب چاپی را تحت کنترل در می آورد. تلگراف حتی بی سیم نیز نتوانست در این وضع تغییری بنیادین دهد. بعد از جنگ اول جهانی بود که برای اولین بار پخش امواج کوتاه رادیویی برای اهداف تبلیغاتی بکار رفت. پخش کننده این امواج ابتدائاً اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای توتالیتر از 1937 و کشورهای دموکراتیک بودند.
از اوایل دهه 1930 تلاشهایی برای تنظیم قواعد راجع به محتوی پخش بین المللی صورت گرفت. موافقتنامه ارتباطات رادیویی کشورهای آمریکای جنوبی در سال 1935 و همچنین کنوانسیون مربوط به استفاده از پخش در زمان صلح به زعامت جامعه ملل از آن جمله بود.
در جریان جنگ جهانی دوم، حیات جامعه بین الملل به گونه ای بود که تمایلات و آگاهی ملل تحت تأثیر و نفوذ رسانه ها درآمد. اروپا در طول جنگ بیشترین استفاده را از رادیو و مطبوعات برد. بدین لحاظ این کشورها مصرانه می خواستند اصل آزادی اطلاعات را در چارچوب ملل متحد مورد شناسایی قرار دهند. در سال 1945 ، اساسنامه یونسکو با هدف اصلی ارتقاء جریان آزاد اطلاعات میان ملل و دولتها نوشته و تنظیم گردید. در سال بعد سازمان ملل متحد اهمیتِ آزادی های مربوط به اطلاعات را شناسایی کرد در 10 دسامبر 1948 با ذکر آزادی اطلاعات در اعلامیه جهانی حقوق بشر، حوزه این آزادی مشخص گردید «هر کس حق آزادی عقیده و بیان را دارد. این حق شامل آزادی در کسب اطلاعات و افکار و اخذ و نشر آن، به تمام وسائل ممکن و بدون ملاحظات مرزی می شود.»
با ظهور جنگ سرد می توان گفت که جریان آزاد اطلاعات موضوع این جنگ و مورد مشاجره شمال و جنوب درآمد. معلوم شد که با دولتهای سوسیالیستی نمی توان در معنای آزادی اطلاعات به توافق رسید زیرا سیستم های سیاسی این کشورها خصوصاً در زمینه پخش رادیوئی غربی به اصل حاکمیت و عدم مداخله متوسل می شدند.
در 16 دسامبر 1966 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل رسید. ماده 19 میثاق اشعار می دارد: «هر کسی باید از حق آزادی بیان برخوردار باشد، این حق شامل آزادی برای جستجو، دریافت، انتشار اطلاعات و عقاید از هر نوع، بدون توجه به مرزها- شعور شفاهی کتبی یا چاپی – به شکل هنری به هر طریق دیگر یا به انتخاب خود می شود». در حال حاضر بیش از 153 دولت این میثاق را به تصویب رسانیده و به موجب آن متعهد شده اند که اصول مندرج در آن را بکار گیرند. از طرفی جهت تصمین این اصول نیز کمیته حقوق بشر تشکیل گردید.
از پایان دهه 1950 کشورهای در حال توسعه اعلام کردند که آنان قربانیان نابرابریهای جدی هستند که در جریان اطلاعات میان شمال و جنوب وجود دارد و ابراز می داشتند که رسانه های شمال واقعیت های مربوط به وضعیت ملی این کشورها را بصورت تحریف شده منعکس می نماید.
آنان خواستار اصلاح موازنه جریان اطلاعات بودند. در دهه 1970 یونسکو در پاسخگویی به تقاضای کشورهای جهان سوم فعالیتهایی را انجام داد. با طرح «نظم نوین جهانی اطلاعات و ارتباطات (NWICO)» بعد جدیدی بر اختلاف شمال و جنوب افزوده شد. بین سالهای 1968 تا 1984 تلاشهای بسیاری با همکاری یونسکو در زمینه انتقاد از جریان آزاد اطلاعات و استقرار نظم نوین جهانی اطلاعات و ارتباطات بعمل آمد. کشورهای در حال توسعه نمی توانستند اصول پس از جنگ جریان آزاد اطلاعات را چیزی بیش از جریان یکطرفه از سوی کشورهای صنعتی تلقی کنند.
در نوامبر 1989 «استراتژی جدید ارتباطات» با هدف تأمین نیازهای دموکراسیهای تازه جوانه زده و کشورهای در حال توسعه به تصویب رسیده هدف از این استراتژی، تشویق جریان آزاد اطلاعات در سطح بین المللی و ملی، ارتقاء توزیع متوازن بهتر و گسترده تر اطلاعات بدون مانعی در راه آزادی بیان و تقویت توانمندیهای ارتباطی و کشورهای در حال توسعه برای افزایش مشارکت آنان در روند ارتباط بود. همچنین اجلاس 28 کنفرانس عمومی یونسکو در سال 1995 استراتژی میان مدت این سازمان برای دوره زمانی 2001-1996 را با هدف پیگیری و ارتقاء جریان آزاد اطلاعات و توسعه ارتباط به تصویب رسانید. آنچه از شواهد بر می آید در قرن بیست و یکم نیز بحث آزادی اطلاعات بحث مهمی است که ابعاد بیشتری پیدا کرده امروزه جریانهای فرامرزی اطلاعات بواسطه ظهور شبکه های الکترونیکی سریع و شتابان شده اند، عاملان جدیدی در صحنه بین المللی برای دفاع از حقوق بشر و بخصوص آزادی بیان ظهور کرده اند (گروههای غیر رسمی، حرکتهای جمعی یا سازمانهای دولتی) و بر اساس تأکید سازمان ملل هدف آنست که این ابزار (اطلاعات) برای توسعه و خدمت به بشریت بکار برده شود.
این مجموعه در نظر دارد:
1- آزادی اطلاعات
2- حریم خصوصی
را در دو بخش مورد بررسی قرار دهد.


منابع و ماخذ
1- امير ارجمند، اردشير، مجموعه اسناد بين المللي حقوق بشر قسمت اول، انتشارات دانشگاه شهيد بهشتي 1381
2- انصاري، باقرو سايرين، مسئوليت مدني رسانه هاي همگاني، تهران، اداره چاپ و انتشار معاونت پژوهش و تدوين و تنقيح قوانين و مقررات كشور 1381
3- پرايس،گارت،نيمه دوم سده بيستم، نشريه پيام يونسكو، شماره321، 1376
4- پوينده محمد جعفر، تادام آخر، گزيده گفت و گوها و مقاله ها، به كوشش سيدصاحبي(پوينده) نشرچشمه، 378 و
5- پيكا، ژرژ، جرم شناسي، مترجم علي حسين نجفي ابرندآبادي، انتشارات دانشگاه شهيد بهشتي1370
6- جانسون، مكن، اعلاميه جهاني حقوق بشر و تاريخچه آن مترجم محمدجعفرپوينده، تهران، نشرني،1378
7- جعفري، محمدتقي، حقوق بشر از ديدگاه اسلام وغرب ، تهران، دفتر خدمات بين المللي جمهوري اسلامي، 1370، خبرنامه حقوق فناوري، بخش فناوري و نظارت، آبان 1382
8- حري ، عباس «اطلاعات چيست؟ «مجله دانشمند، ويژه نامه اطلاعات، شهريور 1369».
9- داشاب ، مهريار، منشور حقوق اساسي اتحاديه اروپايي، انتشارات دانشگاه علامه طباطباي1383
10-دهقاني، رضا، كتاب اروپا ويژه اتحاديه اروپا، انتشارات موسسه فرهنگي مطالعات بين المللي ابزار معاصر تهران 1382،
11-رحيمي، مصطفي، قانون اساسي ايران و اصول دموكراسي ، تهران انتشارات اميركبير، 1375
12-زماني، سيدقاسم، پخش مستقيم ماهواره اي و اقدامات متقابل در حقوق بين الملل با تاكيد بر ارسال پارازيت تهران انتشارات سروش،1381
13- زورق، محمدحسن، مباني تبليغ ، تهران، انتشارات سروش،1368
14-طباطبايي ، صادق، طلوع ماهواره افول فرهنگ ، چه بايد كرد، تهران، انتشارات اطلاعات،1378
15- عميدزنجاني، عباسعلي ، حقوق اساسي و مباني قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، تهران، انتشارات اميركبير1377
16- فرامرزي، عبدالرحمن، زبان مطبوعات، تهران، انتشارات ابن سينا، 1369
17- كدخدايي، عباسعلي، اصول حقوقي حاكم بربخش برنامه هاي ماهواره اي ، شهر و دانش 1379
15- لوين، ليا، پرسش و پاسخ درباره حقوق بشر، ترجمه محمد جعفر پوينده، تهران، نشر قطره1378
16- مك برايد، شن، يك جهان چندين صدا، ترجمه ايرج پاد، تهران انتشارات سروش 1378،
17-جندن، توبي، اصول حاكم بر حريم خصوصي اطلاعات مترجم باقر انصاري ماهنامه اطلاع رساني حقوقي، معادلات حقوقي و امور مجلس رياست جمهوري دي ماه 1381
18- مهرپور، حسين، نظام بين المللي حقوق بشر، تهران، انتشارات اطلاعات، 1377 .
19- مهرپور، حسين، حقوق بشر در اسناد بين المللي و موضع جمهوري اسلامي ايران ، تهران، انتشارات اطلاعات1374
20- مهرپور، حسين، حقوق بشر و راهكارهاي اجراي آن، تهران اطلاعات، 1378
21- نوري، محمدعلي، حقوق حمايت داده ها، تهران انتشارات گنج دانش 1383
22- نصرالهي، اكبر،جهان سوم و امپرياليسم خبري و ارتباطي، فصلنامه رسانه پاييز1379
23- واكر، مارتين، قدرتهاي جهان مطبوعات، مترجم محمدقائد، تهران نشر مركزي ،1372
24- هاشمي، سيدمحمد، حقوق اساسي جمهوري اسلامي ايران، تهران، انتشارات دانشگاه شهيد بهشتي 1374
25- هاشمي، سيدمحمد، تحليل حقوقي جرايم سياسي و مطبوعاتي، مجله تحقيقات حقوقي، انتشارات دانشكده حقوق و علم سياسي دانشگاه شهيد بهشتي، تهران 1371
26- هاشمي، سيدمحمد، بررسي مفاهيم عدالت و انصاف از ديدگاه قانون اساسي و حقوق بشر... تهران انتشارات دانشكده حقوق و علوم سياسي، 1383

نظري براي اين محصول ثبت نشده است.


نوشتن نظر خودتان

براي نوشتن نظر وارد شويد.

محصولات
نظر سنجي
نظرتون در مورد ویکی پروژه چیه؟
  •   مراحل ثبت نام خیلی زیاده!
  •   مطلب درخواستیم رو نداشت!
  •   ایمیل نداشتم که ثبت نام کنم!
  •   مطلبی که میخواستم گرون بود!
نظرنتيجه