بررسی خداشناسی سعدی با تكيه بر صفات باری تعالی

بررسی خداشناسی سعدی با تكيه بر صفات باری تعالی
بررسی خداشناسی سعدی با تكيه بر صفات باری تعالی
180,000 ریال 
تخفیف 15 تا 30 درصدی برای همکاران، کافی نت ها و مشتریان ویژه _____________________________  
وضعيت موجودي: موجود است
تعداد:  
افزودن به ليست مقايسه | افزودن به محصولات مورد علاقه

تعداد صفحات : 265 صفحه _ فرمت word_ دانلود مطالب بلافاصله پس از پرداخت آنلاین

    
فهرست
چكيده:    4
پیش گفتار    5
پیشینه تحقیق :    5
مساله تحقیق :    5
روند پژوهش :    5
مقدمه:    6
زندگی سعدی    8
زندگی سعدی:    9
پینوشت:    19
ويژگي‌هاي سیاسی، اجتماعی و ادبی دوران سعدي    23
ويژگي‌هاي سیاسی، اجتماعی و ادبی دوران «سعدی»:    24
جنگ اول صلیب:    26
2-الف) هجوم مغولان:    40
ب: اوضاع اجتماعی:    44
ج: اوضاع ادبی:    47
پی نوشت:    49
خاستگاه فکری سعدی:    54
خاستگاه فکری سعدی:    55
شهاب الدین ابوحفص سهروردی:    55
ابوالفرج بن جوزی:    56
«ابوحامد امام محمد غزالی توسی»:    56
احمد غزالی:    58
تأثیر شهاب الدین ابو حفص سهروردی بر سعدی:    58
تأثیر ابن جوزي بر سعدی:    66
نمونههای شباهت گلستان و بوستان، با کیمیای سعادت: (50)    67
تأثیر احمد غزالی بر سعدي:    71
گلستان و سوانح:    72
بوستان و سوانح:    78
پینوشت:    82
سعدی عارف یا متشرع؟    86
سعدی عارف یا متشرع؟    87
سعدی متشرع:    92
معاد و قیامت:    101
در بیان ترس از خدا و دوری از گناه:    116
نمونههایی در تحذیر از قیامت:    120
پینوشت:    122
بررسی صفتهای الهی    126
بررسی صفتهای الهی    127
پینوشت:    130
صفت «بخشنده»    131
پینوشت:    135
صفت «تواب»    136
پینوشت:    145
صفت «جبار»    146
پینوشت:    147
صفت «جهان آفرین»    148
پینوشت:    149
صفت «حق»:    150
پینوشت:    152
صفت «خالق»:    153
پینوشت:    158
صفت «داور»:    160
پینوشت:    164
صفت «دستگیر»    165
پینوشت:    167
صفت «دوست»    168
پینوشت:    170
صفت «رحمت»    171
پینوشت:    174
صفت ‍»رزاق»:    175
پینوشت:    179
صفت «سبحان»    180
پینوشت:    181
صفت «ستار»    182
پینوشت:    184
صفت «عالم الغیب»    185
پینوشت:    187
پینوشت:    192
صفت «علیم»    193
پینوشت:    195
صفت «غنی»    196
پینوشت:    198
صفت «فضل»    199
پینوشت:    200
صفت «قادر»    201
پینوشت:    203
صفت «قدیم»    204
پینوشت:    205
صفت «قهار»    206
پینوشت:    208
صفت «کبریاء»    209
پینوشت:    211
«صفت کریم»    212
پینوشت:    217
صفت«لطیف»    218
پینوشت:    220
صفت «مالک»    221
پینوشت:    223
صفت «مجیب»    224
پینوشت:    228
صفت «مستعان»    229
پینوشت:    231
صفت «واحد»    232
پینوشت:    234
صفت «وصف ناشدنی»    235
پینوشت:    237
صفت «وهاب»    238
« پینوشت»    241
صفاتي ديگر    242
صفاتي ديگر    243
نتایج کلی پژوهش    252
فهرست منابع و ماخذ:    255
فهرست اعلام    260
 
چكيده:
آنچه در اين مجموعه گرد آمده است نتيجه بررسي دو اثر بزرگ سعدي – گلستان و بوستان –به تصحيح دكتر غلامحسين يوسفي است. هدف اصلي نگارنده بررسي خداشناسي سعدي با تكيه بر صفات باري تعالي بوده است.بخش اول شامل چكيده و پيش گفتار و مقدمه مي‌باشد.
در بخش دوم، زندگي شيخ اجل سعدي بيان گرديده و در معرفي اجمالي او، اعم از تاريخ تولد، محل رشد، سفرها و استادان ، آثار و در آخر تاريخ وفات از منابع معتبر استفاده شده است.
 بخش سوم به تبيين ويژگي‌هاي سياسي، اجتماعي، ادبي دوران سعدي پرداخته است.
در بخش چهارم خاستگاه فكري او مورد بررسي قرار گرفته است تا از اين طريق ريشه‌هاي فكر و انديشة او و آبشخور باورهايش معلوم گردد. از اين رو به بررسي شباهت‌هاي سعدي با شهاب الدین ابوحفص سهروردي ،ابوالفرج بن جوزي، محمد و احمد غزالي همت گماشته شده است.
در بخش پنجم با طرح اين فرضيه كه سعدي عارف است يا سخنوري متشرع، با بيان مضامين عرفاني و بيانات شرعي او، به فرضيه مورد نظر پاسخ داده شده است و در اين حين با نگرش و تأمل در دو كتاب مشهور و معروف او «گلستان و بوستان» به آنچه تصديق تشرع و عرفان اوست اشاره و نتيجه گيري شده است.
بخش ششم اختصاص به اصلي پايان نامه يعني صفات و اسمای باري تعالي در دو اثر مذکور داشته و هر يك را به ترتيب الفبايي و به صورت مستقل با استناد به نوشته¬ها و سروده¬هاي شيخ آورده شده است.
در بخش هفتم صفتهايي را كه سعدي به ندرت از آنها استفاده كرده است به ترتيب الفبا یاد کرده است.
در بخش هشتم با بررسي اوصاف جمالي وجلالي به فرضيه های اصلي رساله پاسخ داده و نتيجه كلي پژوهش بازگو شده است.
 
پیش گفتار
این پژ وهش،دو اثر گران قدر گلستان و بوستان از خداوند گار سخن – شیخ اجل – سعدی شیرازی را مورد بررسی قرار داده و کوشیده است از خلال آن تصویر روشنی مشخصی از خدای سعدی ارائه دهد.
پیشینه تحقیق :
در باب ویژگی های فکری سعدی در حوزه معرفتی (Theology) تا کنون مقاله‌های پراکنده ای نگا شته شده است.
شادروان دکتر غلامحسین یوسفی در کتاب« دیداری با اهل قلم » و نیز مقدمه ای که بر دو کتاب گلستان و بوستان نگاشته اند وزنده یاد دکتر« عبدالحسین زرین کوب »در مجموعه «حدیث خوش سعدی » و دکتر«محمد علی اسلامی ندوشن » در کتاب « چهار سخنگوی وجدا ن ایرا نی/ اسلامی» و نیز شادروان «علی دشتی » در کتاب «قلمرو و سعدی» بیشترین نکات را در این مورد ابراز داشته اند : اما به نظر می رسد تا کنون پژوهش سازمان یافته ای که مبتنی بر صفات و اسمای الهی مندرج در بوستان و گلستان باشد صورت نگرفته است .
مساله تحقیق :
این رساله در پا سخ این پرسش ها تدوین شده است.
خدای سعدی با توجه با توجه به دو کتاب تعلیمی او گلستان و بوستان – چگونه خدایی ست ؟
بیشترین صفات یا صفتی که از دید سعدی بر ازنده و یا معرف اوست کدام / کدام هاست ؟
و آیا صفاتی که وی به عنوان صفات ممتاز با بیشترین بسامد در مورد پروردگار به کار می برد ،در مورد انسان ها نیز به کار رفته است ؟یعنی آیا سعدی آدمیان را نیز شایسته تخلق به همان صفات می‌داند یا خیر؟
روند پژوهش :
نگارنده این پژوهش ، با مطالعه و فیش برداری از دو اثر -گلستان و بوستان- از دیدگاه خداشناسی و بررسی چند اثر مهم در این زمینه،همت گماشته است.
 
مقدمه:
سعدي در تاريخ ادب فارسي شاعري بزرگ و نويسنده¬اي توانا واديبي فرزانه شناخته شده است. بیت های بلندی كه وي به صورت غزل، قصيده ، رباعي و ترجيع بند سروده از يك سو و دو كتاب مشهور او – بوستان و گلستان- از سوي ديگر دلیل آشکاری بر فسحت میدان ادب و ابداع در تعبیر، در آثار اوست.
بازنگري شعر و انديشه¬هاي والاي سعدي در هر عصر و زمان و گلگشت در بوستان و گلستان وي كه، مشحون از عطر گل¬هاي فرهنگ اسلامي است، آدمي را به كمال انساني و معنوي رهنمون مي‌سازد.
آثار سعدي بازگوي تلاش او براي بيان معرفت خداست. در مجموعه او، همه پديده¬ها هدفمند است،تا انسان را از معرفت غریزی به معرفت ربانی فرصت عروج بخشد.
برگ درختان سبز پيش خداوند هوش                هر ورقي دفتري ست معرفت كردگار
«كليات، ص 509»
«تسبيح كائنات، آمد و شد خورشيد و ماه و پويائي و كارگري و رسالت باد و ابر و باران، شكوه كوهساران و درياها، درختان، مرغان نغمه خوان، گياهان و ميوه¬هاي الوان، مراحل تكوين جنين ، يادكرد صفات جلال و جمال الهي و ده ها موضوع ديگر، آرمان شعري سعدي را در شناخت خداوند تشكيل مي¬دهد.» ( )
شيخ اجل، اشعار بلندی را در توحيد سروده است كه به صفات الهي چه جمالي و چه جلالي اشاره دارد و او را به داشتن علم و قدرت و لطف و كبريا ... توصيف مي¬كند و ذات پاكش را از هر شائبه ای منزه می شناسند.
وصف اين معاني در آثار گوناگون او بويژه بوستان هويداست. او علاوه بر دعوت انسانها به شناخت حق،آنها از تفكر در ذات الهي نهي مي¬كند:
نه هر جاي مركب توان تاختن    كه جایی سپر بايد انداختن
«بوستان، ص 35»
او طي طريق، تفكر در آثار و آيات و آلاء حق مي¬داند نه تفكر بي‌حاصل در ذات اقدس الهي زيرا كه:
خاصان در اين ره فرس رانده¬اند           به لااحصي از تگ فرومانده¬اند
«بوستان، ص 35»
او معتقد است اگر انسان در اين وادي بي‌كران، طالب فرس راندن است بايد آيينه دل را صيقل دهد و آنگاه كه عشق الهي در دل او تابيد با بال محبت در آسمان عشق به پرواز در آيد.
خواننده ارجمند در اين رساله علاوه بر آشنايي با سعدي و دوران او از جهت های مختلف به طرز تفکر و چگونگی عقاید او آگاهي مي¬يابد.
با توجه به موضوع رساله- كه خداشناسي سعدي با تكيه بر صفات الهي ست- نگارنده صفات ذكر شده در گلستان و بوستان را استخراج كرده و با استناد به جمله ها و ابيات سعدي به توضيح آنها پرداخته است.
در ابتدا آيات در بردارنده هر صفت در ذيل همان صفت ذكر شده و بعد در صورت لزوم برخي صفت¬ها را از لحاظ لغوي معني کرده است و سر انجام با آوردن نمونه های صفت مورد نظر از گلستان و بوستان،نظریه شیخ بیان شده است.
در انتها با بررسي اوصاف الهي، با توجه به بسامد بالاي صفات جمالي، نگارنده بر آن بوده است كه شيخ اجل بر رحمانيت حق بيش از قهاريت و جباريت او تکیه داشته و اين معرفت ناشي از حالت روحاني وي بوده كه ذات مطلق را نه به برهان بلكه به ذوق و وجدان درك كرده است.
از آنجا كه هر اثري ناگزير از عيب و نقص است، اينجانب نيز طبيعتاً كار خود را مبرّا از نقص و خطا نمي‌داند و اميدوار است ، كمبودها و نارسايي¬هايي كه از ديد بنده پنهان بوده از راه تذكار استادان صاحب نظر جبران شود.
 
زندگی سعدی:
«الشیخ الامام المحقق ملک الکلام افصح المتکلمین ابو محمد مشرف الدین ( شرف الدین ) مصلح بن عبدالله بن مشرف السعدی الشیرازی» ، از شاعران بزرگ زبان و ادب فارسی¬ست. (1)
غیر از لقب اکتسابی او – «افصح المتکلمین» – که هنرش به او بخشیده ، در شناسنامة او ، تکلیف هیچ چیز دیگر روشن نیست.(2)
«ابوبکر بیستون» که چهل واندی سال بعد از شیخ ، کلیات و غزلیات او را جمع کرده و منظم ساخته است در مقدمه¬ای که بر دیوان او نوشته، او را « مشرف المله و الدین مصلح الاسلام و المسلمین » می-خواند.
«حمدالله مستوفی» در «تاریخ گزیده» سعدی را «مشرف الدین مصلح شیرازی» معرفی می¬کند.
در نسخة کهنه¬ای از کلیات که در 716 کتابت یافته و متعلق به «لقمان الدوله» بود در سال 1326 مورد استفادة «فروغی» برای تصحیح چاپ دیوان قرار گرفت، بخش «طیبات» بدین عبارت خاتمه می¬پذیرفت: « و قد نقل هذا من حظ الامام المحقق المغفور مشرف المله و الدین مصلح السعدی.....» و قطعه سنگی که هنگام کندن زمین پیرامون آرامگاه سعدی برای تعمیر اسفالت از خاک بیرون آمد و در موزة «فارس» حفظ شده است و گمان می¬کنند مربوط به سر در مقبرة قدیمی پیش از تعمیر «کریم خانی» بوده باشد. بر این پاره سنگ به خط ثلث، آیاتی از «قرآن» و شعری از سعدی و عباراتی در توصیف او که به نام سعدی ختم می¬شده است که فعلاً دو کلمة اول و آخر آن بر جا مانده است: « ابو عبد.... السعدی » که به قرینه « ابو عبدالله .... سعدی » باید باشد.
«جامی» در «نفحات الانس» نام او را «مشرف الدین مصلح بن عبدالله» و در «بهارستان» «شیخ مصلح الدین» می¬نویسد. نظر «ابن فوطی بغدادی» در کتاب «مجمع الالقاب» قدیمترین روایت راجع به معرفی اوست که بدین نام می¬خواند:  « مصلح الدین ابو محمد عبدالله بن مشرف بن المعروف با السعدی الشیرازی »
روایت¬ها بسیار است و «محیط طباطبایی» معتقد است می¬توان با مقایسة آنها از روی حدس به وجود رابطه¬ای میان لقب « مصلح الدین » و کنیه « ابو محمد » و اسم « عبدالله » و همچنین لقب « مشرف الدین » با کنیه ابو عبدالله پی برد. (3)
برخی نیز نام کامل سعدی را «مشرف الدین بن مصلح الدین عبدالله» نام برده نه «مصلح الدین». (4) «هانری ماسه» نیز در انتخاب نام او مردد مانده و اینگونه می¬نویسد: « نام او را مصلح الدین یا بنا به قولی شرف الدین عبدالله یا مشرف الدین عبدالله گذاشتند » . (5)
«یان ریپکا» در کتاب «تاریخ ادبیات ایران» او را «شیخ ابو عبدالله مشرف الدین مصلح، سعدی شیرازی می¬نامد» . (6)
نتیجة پژوهش¬های دهه¬های اخیر در نهایت این شده که به روایت ابن فوطی ( م 723 هـ ) که معاصر سعدی بوده و با سعدی نامه¬نگاری داشته است، رضایت دهنده و نام او را مصلح الدین، کنیه¬اش را ابومحمد، لقبش را مشرف الدین یا شرف الدین و تخلصش را سعدی بدانند. (7)
«تاریخ تولد او از مواردی¬ست که مورد تردید واقع شده و نظریه پردازان با دلایل خاص خود آن را تعیین کرده و بر آن پا فشاری ورزیده¬اند.
برای نوشتن زندگی نامة شخصی، می¬توان به آثار بر جا مانده از آن شخص و یا شاهدان عینی تکیه کرد و از آنجا که در مورد سعدی افسانه¬ها بسیار است، شواهد عینی وجود ندارد و آنچه که در تعیین تاریخ تولد یاری گراست، نگاه به آثار وبررسی آنهاست.
در آثار سعدی شواهدی که می¬تواند گویای زمان تولد او ¬باشد وجود دارد که هر ادیبی بنابر نظریة شخصی خود تاریخی بر تولد او ساخته¬اند. به عنوان نمونه گروهی بنابر، بیان حال سعدی در «دیباچة گلستان» ، تاریخ تولد او را چنین گویند : چون شیخ شب هنگام تأمل ایام گذشته می¬کرده و به عمر تلف شده تأسف می¬خورده و این بیتها را مناسب حال خود می¬گفته:
هر دم از عمر می¬رود نفسی
چون نگه می¬کنم نماند بسی

ای که پنجاه رفت و در خوابی
مگر این پنج روز دریابی (8)
                                                      
و در پایان دیباچه، زمان اتمام گلستان را به این تاریخ بیان می¬کند :
در این مدت که ما را وقت خوش بود
ز هجرت ششصد و پنجاه و شش بود (9)
                                                      
پس سعدی در زمان اتمام گلستان 50 سال داشته است و بنابراین تولد او 606 هجری قمری می¬باشد «محیط طباطبایی» این نظریه را رد کرده و تولد او را حدود 585 قمری می¬داند» . (10)
برخی نیز تاریخ تولد او را 580 ذکر کرده¬اند. (11) دکتر «ذبیح الله صفا» تاریخ تولد او را سال 606 هجری می¬داند . (12) و «الطاف حسین حالی» ادیب و شاعر در اواخر قرن 13 هجری، سعدی را شاگرد نظامیه-ای «ابوالفرج بن جوزی» بزرگ، در گذشتة سال 597 هجری و صاحب کتاب مشهور «تاریخ المنتظم فی التاریخ الامم و الملوک»پنداشته و طاماتی بدین استدلال یافته که چون سعدی به هنگام در گذشت استادش بیش از 9 سال نداشته، تولد او پیش از 589 هجری بوده است. (13)
بحث در مورد تاریخ تولد سعدی هنوزهم ادامه دارد اما سال 606 قطعی ترین نظری است که پذیرفته¬اند و متعقدند سعدی در آن سال در شیراز متولد شده است. (14)
و نیز آنچه دربارة زندگی سعدی بیان شده با تکیه بر آثار او بویژه بوستان و گلستان است. بنابر روایت «تذکرة دولتشاه»پدر شاعر «عبدالله» و در خدمت «سعدبن زنگی» بوده و لقب «سعدی» را او برای خود برگزیده بود. اما بیشتر احتمال دارد خود شاعر به عنوان حق شناسی تخلص« سعدی » را انتخاب کرده باشد. (15) در مورد تخلص سعدی نیز اظهار نظر بسیار است. برخی بر این نظر¬ند که تخلص او مأخوذ او نام « سعد » پسر اتابک ابوبکر است و برخی هم تخلص او را مأخوذ از اسم سعد زنگی پدر اتابک ابوبکر می¬دانند و محیط طباطبایی نیز معتقد است که تخلص سعدی باید از نسبت خانوادگی او گرفته شده باشد که منسوب به سعدبن عباده خزرجی صحابی¬ست.

 

فهرست منابع و ماخذ:
1-    بوستان، سعدي، تصحيح : يوسفي، غلامحسين ، تهران: انتشارات خوارزمي ، چاپ هفتم، 1381
2-    پژوهشي در روايات و مضامين سعدي، لسان، حسين، ذكر جميل سعدي، كميسيون ملي يونسكو ايران، انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، 1366.
3-    تاريخ ادبيات ايران، ريپكا، يان، ترجمه : ابوالقاسم سري، انتشارات سخن، 1383.
4-    تاريخ ادبيات در ايران، صفا، ذبيح الله ، انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، 1351.
5-    تاريخ ادبي ايران، برون ، ادوارد، ترجمه: علي پاشا صالح، انتشارات اميركبير، 1358.
6-    تاريخ تمدن ، دورانت ، ويل، ترجمه: ابوالقاسم طاهره، تهران، انتشارات علمي و فرهنگي، چاپ چهارم، 1373.
7-    تاريخ جنگ هاي صليبي، گروسه، رنه، ترجمه: ولي الله شادان، نشر و پژوهش فرزان روز، چاپ دوم، 1384.
8-    تاريخ قرون وسطي، ماله، آلبر ؛ ايزاك ، ژوله، ترجمه: ميرزا عبدالحسين خان هژير، تهران، نشر دنياي كتاب و نشر علم، 1366.
9- تحقيق دربارة سعدي، ماسه، هانري، ترجمه: محمدحسن مهدوي اردبيلي؛ غلامحسين يوسفي، انتشارات توس، چاپ اول، 1364.
10 تحصيلات سعدي در بغداد و نظامية‌بغداد، كسايي، نصرالله، سعدي شناسي، به كوشش : كوروش كمالي سروستاني بنياد فارسي شناسي، 1378.
11-جستجو در تصوف ايران، زرين كوب ، عبدالحسين ، انتشارات اميركبير، چاپ هفتم، 1385.
12-چهار سخنگوي وجدان ايراني، اسلامي، محمدعلي، نشر قطره، 1383.
13-حيات سعدي ، حالي، الطاف حسين، ترجمه: سيدنصرالله سروش، تهران، بنگاه دانش، 1316.
14-دايره المعارف بزرگ اسلامي، زيرنظر : موسوي بجنوردي ، كاظم ،  ناشر: مركز دايره المعارف بزرگ اسلامي.
15-دايره المعارف تشيع، زيرنظر: حاج سيد جوادي، احمد صدر ، ناشر: شهيد سعيد محبي، 1383.
16- دربارگاه خاطر سعدي، شاهرخي، محمود، ذكر جميل سعدي، كميسيون ملي يونسكو ايران، انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، 1366.
17-رسالة قشيريه، قشيري ، عبدالكريم بن هوازن، ترجمه: ابوعلي حسن بن احمد عثماني، تصحيح : بديع الزمان فروزان فر، انتشارات علمي و فرهنگي ، 1385.
18-زندگي وآثار مولانا جلال الدين رومي، اقبال ،افضل، ترجمه: حسن افشار، نشر مركز، چاپ اول،‌1375.
19-سعدي، موحد، ضياء، انتشارات طرح نو، چاپ سوم، 1378.
20-سعدي و سهروردي ، فروزان فر، بديع الزمان ، مجموعه مقالات و اشعار بديع الزمان فروزان‌فر، به كوشش: عنايت الله مجيدي، كتاب فروشي دهخدا، سال نشر: نامعلوم.
21- سعدي و فلسفه زندگي، رقابي، حيدر، ذكر جميل سعدي
22- سعدي و معرفت كردگار، تجليل، جليل ، ذكر جميل سعدي،
23- سلطان طريقت ، پورجوادي، نصرالله ، تهران، انتشارات بنياد فرهنگ ايران، 1359.
24-    سوانح، غزالي، احمد، بر اساس تصحيح : هلموت ريتر، تصحيح : نصرالله پورجوادي، انتشارات بنياد فرهنگ ايران، 1359.
25-    سيرت جلال الدين منكبرني، خرندزي زيدري نسوي، شهاب الدين محمد، تصحيح : مجتبي مينوي، تهران، بنگاه ترجمه و نشر كتاب، 1344.
26-    شرح مثنوي شريف، فروزان فر، بديع‌الزمان ، انتشارات زوّار ، چاپ دهم، 1381.
27-    شك و شناخت، غزالي توسي، ابوحامد امام محمد، ترجمه: صادق آيينه‌وند، تهران، انتشارات اميركبير، 1362.
28-    عوارف المعارف، سهروردي، شيخ شهاب الدين ، ترجمه: ابومنصوربن عبدالمؤمن اصفهاني، به اهتمام: قاسم انصاري، تهران، انتشارات علمي و فرهنگي، 1384.
29-    فرهنگ آنندراج، پادشاه ، محمد، متخلص به «شاد» زيرنظر محمد دبيرسياقي، تهران، انتشارات كتابخانه خيام، 1336.
30-    فرهنگ اصطلاحات معاصر، ميرزايي، نجف علي، تصحيح : ياسين صلواتي، احمد امام‌زاده، دارالاعتصامي، 1377.
31-    فرهنگ بزرگ جامع نوين (ترجمة المنجد) ترجمه: سياح، احمد، انتشارات اسلام، 1377.
32-    فرهنگ صبا، بهشتي، محمد، انتشارات صبا، چاپ پنجم، 1378.
33-    فرهنگ لغات و اصطلاحات و تعبيرات عرفاني، سجادي، سيدجعفر، انتشارات طهوري، چاپ دوم، 1373.
34-    قابوسنامه ، عنصرالمعالي، كيكاووس بن اسكندر بن قابوس بن و شمگيربن زيار، تصحيح :غلامحسين يوسفي ، انتشارات علمي و فرهنگي ، چاپ چهارم، 1366.
35-    قلمرو سعدي، دشتي ،‌علي ، زير نظر: مهدي ماحوزي، انتشارات اساطير، چاپ دوم، 1380.
36-    كشف المحجوب ، هجويري، ابوالحسن علي بن عثمان، تصحيح : محمود عابدي، انتشارات سروش، 1384.
37-    كليات سعدي، تصحيح : اقبال آشتياني ، عباس ، نشر علم، چاپ سوم، 1370.
38-    كليات سعدي، تصحيح: فروغي، محمدعلي ، انتشارات ققنوس، چاپ هفتم، 1379.
39-    كيمياي سعادت، غزالي توسي، ابوحامد امام محمد، به كوشش : حسين خديو جم، انتشارات علمي و فرهنگي ، چاپ يازدهم، 1383.
40-    گلستان، سعدي، تصحيح: يوسفي، غلامحسين، تهران، انتشارات خوارزمي، چاپ ششم، 1381.
41-    لغت نامة دهخدا ،تأليف : دهخدا، علي اكبر، تهران، انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، 1373.
42-    مثنوي معنوي، بلخي، مولانا جلال الدين محمد، تصحيح : رينولدنيكلسون، انتشارات ققنوس، چاپ پنجم، 1380.
43-    ملل و نحل ، شهرستاني ،‌ابوالفتح محمد بن عبدالكريم، ترجمه: افضل الدين صدر تركه اصفهاني، تصحيح و ترجمه: سيد محمد رضا نائيني ، چاپ خانة‌علمي، سال چاپ (نامعلوم).
44-    مولوي نامه، همائي، جلال الدين ، نشر هما، چاپ نهم، 1376.
45-    نكاتي در سرگذشت سعدي، طباطبائي، محمدمحيط؛ ذكر جميل سعدي.
46-    نفثه المصدور، خرندزي زيدري نسوي، شهاب الدين محمد، تصحيح: اميرحسين يزدگردي ،‌اداره كل نگارش وزارت آموزش و پرورش، 1343.
47-    نفحات الانس، جامي، عبدالرحمن ، تصحيح : محمود عابدي، تهران، انتشارات اطلاعات، 1370.
48-    نواخوان بزم صاحبدلان، گزينش و گزارش: رضا انزابي نژاد ، تهران، نشر جامي، چاپ نهم، 1383.
49-    نهج البلاغه، ترجمه: شهيدي، سيدجعفر، انتشارات علمي و فرهنگي، چاپ هجدهم، 1379.

نظري براي اين محصول ثبت نشده است.


نوشتن نظر خودتان

براي نوشتن نظر وارد شويد.

محصولات
نظر سنجي
نظرتون در مورد ویکی پروژه چیه؟
  •   مراحل ثبت نام خیلی زیاده!
  •   مطلب درخواستیم رو نداشت!
  •   ایمیل نداشتم که ثبت نام کنم!
  •   مطلبی که میخواستم گرون بود!
نظرنتيجه