بررسی مسائل خاورمیانه و فلسطین

بررسی مسائل خاورمیانه و فلسطین
بررسی مسائل خاورمیانه و فلسطین
190,000 ریال 
تخفیف 15 تا 30 درصدی برای همکاران، کافی نت ها و مشتریان ویژه _____________________________  
وضعيت موجودي: موجود است
تعداد:  
افزودن به ليست مقايسه | افزودن به محصولات مورد علاقه

تعداد صفحات : 269 صفحه _ فرمت WORD _ دانلود مطالب بلافاصله پس از پرداخت آنلاين

پیشگفتار:

رساله حاضر ، گامی است در تداوم گامهایی  که در جهت شناخت یکی از مهمترین مسائل خاورمیانه  برداشته شده است.موضوعی که با سابقه ای در حدود نیم قرن به عنوان یکی ازمناقشه برانگیزترین مسائل منطقه خاورمیانه و جهان ، مطرح می باشد .
محققین و کارشناسان از زوایای مختلفی به بررسی ابعاد متنوع این موضوع  پرداخته اند و هرکدام ،علل و دلایل ناکامی طرحهای صلح میان اسرائیل و فلسطین را از دریچه ای، به نظاره نشسته و تحلیل  نموده اند. نگارنده  نیز از زاویه ای خاص به تحلیل  این موضوع  پرداخته و در پرتو بازشناسی  رویکرد سنتی امنیت ملی اسرائیل در خصوص مسائل مورد مناقشه طرفین،فرایند شکل گیری دولت مستقل فلسطینی را بررسی می‌کند .
قطعاً پرداخت  به موضوع  از زاویه ای خاص به معنای نگرشی یکسویه به مسئله نبوده و صرفا ً به منظوربسط و گشایش رویکردها و زوایایی دیگر به موضوع می باشد .
این رساله، آغازی است برای گام نهادن در فضای تحقیقات و کسب معرفت علمی و لذا تهی از اشکال نبوده و به معنای پایان کار نخواهد بود .


مقدمه:


اصل حق مردم در تعیین سرنوشت و به دست آوردن استقلال ملی خود ، پیامد منطقی به رسمیت شناختن آزادی بشر و تفکر ملی است . این اصل بعد از جنگ جهانی اول به صورت رسمی در روابط بین المللی مطرح شد. در آن ایام آنچه درمورد حق تعیین سرنوشت واستقلال ملی در میثاق جامعه ملل و در حقوق بین‌الملل گنجانده شده بود ، چیزی نبود جز اصلی که به صورت ترجیحی و آن هم به طور تقریبا انحصاری در اروپا به کار بسته می شد . اما آنچه در این مورد در منشور سازمان ملل متحد در ماده اول ( بند 2 )و ماده هفتا د و سه قید شده بود ، به کمک کارهای سازمان ملل ، از سال 1952 و به خصوص از سال 1960 ، به صورت یک اصل بنیادی حقوق بین الملل با کاربرد وسیع جهانی و به منزله ضابطه مسلم حقوق بین الملل در آمده است .
امروزه علیرغم کمرنگ شدن حاکمیت دولتهای ملی ، حق تعیین سرنوشت و استقلال ملی دو مفهومی هستند که هم عرض یکدیگرشناخته می شوند،بطوریکه استقلال ملی محملی برای تحقق حق تعیین سرنوشت ملل تلقی می شود. یکی از نخستین کسانی که به صورت جدی به این مهم پرداخته ، «آلفرد کوبان» است . او در مطالعات خود به اینواقعیت رسیده است که در سیاست تئوری و عمل هرگز جدا از هم نیستند و زمانی که «ناسیونالیسم» تحت تأثیر تئوری حق تعیین سرنوشت به عنوان اساس نظم نوین بین‌المللی اعلام شد، مسائلی به سبب تلقی یک چنین جدائی بروز کرد. بر همین اساس کوبان هیچگونه تردیدی درمشاهده هم عرضی میان استقلال ملی و حق تعیین سرنوشت ندارد.
سابقه ملی گرائی و شکل گیری هویت ملی فلسطینی به زمان قبل از قیمومیت بریتانیا بر می گردد . به عبارت دیگر یرای جستجوی ریشه های ناسیونالیسم فلسطینی باید به تاریخ دولت سازی امپراطوری عثمانی، که فلسطین زمانی جزئی از آن بود، توجهی ویژه  شود .نیاز امپراطوری عثمانی برای سازماندهی نوین خود و متعاقبا توسعه سیستم آموزشی ،ازرهگذر رشد تضادهای میان نخبگان ترکان عثمانی و نخبگان پیرامونی، موجب به وجودآمدن بنیادهای حس ملی گرائی  و هویت  ملی نوین در میان اقوام مختلف این امپراطوری شد. بر همین اساس تولد هویت ملی فلسطینی را،آنگونه که برخی آثار جدید خصوصا با گرایشات صهیونیستی استدلال می کنند، نمی توان به مسئله مقابله با صهیونیسم تنزل داد.
تولد هویت ملی فلسطینی در دوران امپراطوری و تکامل آن در دوران قیمومیت بریتانیا و تضاد آن با صهیونیسم، موجب شد تا سازمان ملل در هنگام صدور قطعنامه 181 مصوب سال 1947 ، هویت ملی فلسطینیان و حق آنها در تشکیل دولت ملی مستقل را به رسمیت شناسد و رأی  به  تقسیم فلسطین دهد. با استناد به این قطعنامه و سایر قوانین اصولی بین المللی ، از جمله منشور سازمان ملل  و اعلامیه حقوق بشر، موجودیت هویت ملی فلسطینی امری مسلم و انکارناپذیر است که باید در قالب یک دولت ملی مستقل و حاکم تجلی یابد. 
قطعنامه های 181 مجمع عمومی و  242 و 338  شورای امنیت سازمان ملل از آن جهت مهم هستند که محدوده سرزمینی دولت موعود فلسطینی را مشخص می کنند. بر طبق قطعنامه های مذکور ، کرانه باختری، نوار غزه و قسمت شرقی بیت المقدس،مناطقی اشغالی به حساب می آیند واسرائیل باید آنهارا تخلیه نموده و به اقتدار فلسطینی اعاده نماید. ازاینرو این مناطق  را باید به عنوان قسمتی از سرزمین دولت فلسطینی به شمار آورد و عدم تخلیه آن ویا تکه تکه کردن آن از طریق تخلیه ناقص و تضمین تداوم موجودیت شهرکهای یهودی، به مثابه فقدان عناصر لازم برای تشکیل دولت فلسطینی و متعاقبا نقض استقلال خواهد بود. همچنین اسرائیل باید بر طبق این قطعنامه ها از ادعاهای خود بر منابع زیر زمینی این مناطق به ویژه آب و کنترل هوایی آن مناطق دست بردارد . چرا که زیر زمین و فضا نیز از جمله قلمرو سرزمینی یک دولت به شمار می‌آید. ملت فلسطین باید در این سرزمین به طور آزادانه و بدون دخالت خارجی ( اسرائیل )  سازمان سیاسی  مخصوص خودشان را به وجود آورند تا اراده خود را در قالب آن جاری ساخته و حق تعیین سرنوشت خود را تحقق بخشند. لازمه تحقق این فرایند ، بازگشت خیل عظیم پناهندگان فاقد تابعیت دولت مشخص از خارج است و این چیزی است که حقوق بین الملل نیز صراحتا بر آن تأکید نموده است . عدم امکان بازگشت پناهندگان و عدم توانائی آنها در به دست گرفتن حق تعیین سرنوشتشان و بالاخره  تداوم  بلا تکلیفی و آوارگی آنها ، به منزله  گسیختگی انسجام ملی مردم فلسطین و متعاقبا نقصان یکی از عناصر تشکیل دهنده دولت ملی یعنی «مردم یا جمعیت » خواهد بود،چرا که عصاره اصلی این عنصر،تجمع مردمی که دارای دلبستگی سرزمینی، نژاد، زبان، تاریخ و سایر ویژگیهای مشترک می‌باشند ،تحت لوای یک حکومت است.
عدم توانائی کنترل قلمرو سرزمینی همراه باکلیت ارضی آن وعدم تحقق انسجام ملی فلسطین درچارچوب یک دولت ملی ، در کنار تسلیم اقتدار فلسطینی در برابر برخی  خواسته های مداخله جویانه اسرائیل ، نظیر نظارت امنیتی بر مناطق فلسطین وعدم تشکیل ارتش فلسطینی درآن مناطق ، استقلال و حاکمیت دولت فلسطینی را زیرسوال می‌برد.
با این اوصاف ،علیرغم آنکه ازطریق پروسه اسلو،فلسطینیان توانسته اند یک سازمان حکومتی ،هر چند شکلی، مخصوص خود را ایجاد کنند و قسمتهایی از سرزمینهایشان را از اشغال اسراییل خارج و حتی کنترل امنیتی آنها را در دست گیرند، هنوز برای تشکیل دولت مستقل فلسطینی راه درازی ،همراه با موانع دشوار ،در پیش است. برای تحقق چنین فرایندی لازم است راه حلهایی را برای مسائل موکول شده به مذاکرات نهایی، شامل شهرکها، پناهندگان آب و بیت المقدس یافت که حق تعیین سرنوشت فلسطینیان  را نقض نکند و استقلال دولت موعودشان را،چنانکه قواعد حقوق عمومی و حقوق بین الملل بر آن حکم می کند،زیر سوال نبرد. از آنجائی  که مواضع و عملکردهای حکومت های  مختلف اسرائیل ، اعم از چپ و راست ، در خصوص مسائل  فوق الذکر در تقابل با استقلال و حق تعیین سرنوشت فلسطینیان ارزیابی می شود . لذا این رساله آنها را  به  عنوان  موانع شکل گیری دولت  مستقل فلسطینی فرض کرده است و اعلام استقلال  دولت فلسطینی قبل از ترفیع موانع فوق الذکر را، به صورت شکلی و صوری و فاقد معنای واقعی تلقی می کند.
از آنجائی که فلسفه اصلی تأسیس دولت (ملت - کشور)دو مسئله اساسی ،یعنی اولا تأمین امنیت شهروندان (مردم و سرزمین) ثانیا ،تحصیل منافع عمومی (رفاه و توسعه همه جانبه) می باشد، بنابراین پس از شکل گیری عناصر اصلی دولت یعنی قلمرو و مردم ، حکومت و حاکمیت دولت متولد شده و بر اساس فلسفه اولی تأسیس آن ، اولین تشکلها یعنی سازمانهای نظامی -  انتظامی  پدید آمده که در بعد داخلی و خارجی  وارد عمل  می شود. از اهداف اصلی و اولیه همه دولتها همین دو مسئله می باشد. تجلی و تکامل و تحقق این دو هدف اصلی در سیاست داخلی است که در صحنه بین المللی نیز تعقیب می شود ، یعنی اصل تأمین منافع ملی و امنیت ملی در سیاست خارجی، تجلی این دو نیاز اولیه داخلی دولت است.به عبارت دیگر بدون وجود امنیت هیچ برنامه ای در داخل یک کشور قابل اجرا نمی باشد. شکوفایی اقتصادی،سرمایه گذاری،برنامه ریزی برای رشد و هرگونه برنامه دیگر نیاز به امنیت و زمینه مطمئن در سطوح مختلف جامعه دارد که همگی در گرو تأمین امنیت است .در واقع امنیت در زمره اهداف ،منابع و ارزشهای اصولی و پایدار هر جامعه ای است.
براین مبنا ،تمامی دولتها با هرگونه گرایشی ،تأمین این دو اصل (امنیت ملی- منافع ملی )را بدون استثناء از اهداف اولیه سیاست خارجی خود می دانند .در واقع ،امنیت ملی عبارت است از اساس آزادی کشور در تعقیب هدفهای اساسی و فقدان ترس و خطر جدی از خارج نسبت به منافع سیاسی ، اساسی و حیاتی کشور می‌باشد.
بحرانی که به دنبال تأسیس دولت اسرائیل در سال 1948 در منطقه خاورمیانه به وجود آمد علیرغم گذشت بیش از نیم قرن از آن همچنان به عنوان یکی از بغرنج ترین بحرانهای موجود در جهان به شمار می رود. بحرانی که باعث وقوع چهار جنگ بین طرفین منازعه شد . اگرچه در دهه های اخیر از دامنه و شدت منازعات کاسته شده است و میان اسرائیل و برخی از همسایگانش مانند مصر و اردن قرارداد صلح منعقد شده است،اما مسئله اصلی که وضعیت  فلسطینیان در داخل  کشور اسرائیل  و آینده آنهاست ،  همچنان به عنوان یک معضل  جدی پا برجا می‌باشد.
علیرغم انعقاد قراردادهای صلح متعدد بین اسرائیل و فلسطینیها نظیر اسلو 1 و 2 ، مادرید و چندین موافقتنامه ذیل  این قرارادادها ، صلح  نهائی  و آرامش برقرار نشده است  و چشم انداز روشنی هم از به سرانجام رسیدن فرایند صلح وجود ندارد.

1. طرح مسئله و تعریف موضوع تحقیق :
اصل حق مردم درتعیین سرنوشت و بدست آوردن استقلال ملی خود، پیامد منطقی به رسمیت شناختن آزادی بشر و تفکر ملی است. این اصل بعد از جنگ جهانی اول به صورت رسمی در روابط بین الملل مطرح شد.
آنچه دراین مورد درمنشورسازمان ملل متحد درماده اول (بند 2) و ماده 73 قید شده بود،به کمک کارهای سازمان ملل ، از سال 1952  و به خصوص از سال 1960 ، به صورت یک اصل  بنیادی حقوق بین الملل با کاربرد وسیع جهانی و به منزله ضابطه بی چون و چرای حقوق بین الملل در آمده است.
امروزه حق تعیین سرنوشت و استقلال ملی دو مفهومی هستند که هم عرض یکدیگر شناخته می شوند، به طوری که استقلال ملی ، محملی برای تحقق حق تعیین سرنوشت ملل تلقی می شود .
سابقه ملی گرایی و شکل گیری هویت ملی فلسطینی به زمان قبل از قیمومیت بریتانیا برمی گردد . به عبارت دیگر برای جستجوی ریشه های ناسیونالیسم فلسطینی باید به تاریخ دولت سازی امپراطوری عثمانی که فلسطین زمانی جزئی ازآن بود، توجه ویژه شود.نیاز امپراطوری عثمانی برای سازماندهی نوین خود و به دنبال آن توسعه سیستم آموزشی،از رهگذر رشد تضادهای میان نخبگان ترکان عثمانی و نخبگان پیرامونی، موجب به وجودآمدن بنیادهای حس ملی گرایی و هویت ملی  نوین در میان اقوام مختلف این امپراطوری  شد . بر همین اساس، تولد هویت ملی فلسطینی را، آنگونه  که برخی آثار جدید بویژه با گرایشات  صهیونیستی  استدلال می کنند ، نمی توان به مسئله مقابله با صهیونیسم تنزل داد .
تولد هویت ملی  فلسطینی  در دوران امپراطوری عثمانی و تکامل  آن در دوران قیمومیت بریتانیا و تضاد آن با صهیونیسم موجب شد تا سازمان ملل در هنگام صدور قطعنامه 181 مصوب سال 1947 ، هویت ملی فلسطینیان و حق آنان در تشکیل  دولت ملی مستقل را به رسمیت شناسد و رأی به  تقسیم فلسطین بدهد. قطعنامه های 242 و 338 شورای امنیت سازمان ملل هم در همین جهت صادر گردیدند . قطعنامه های مذکور از آن جهت مهم هستند که محدوده  سرزمینی دولت  فلسطینی را مشخص می کنند . بر طبق قطعنامه های  مذکور ، کرانه باختری و نوار غزه و قسمت شرقی بیت المقدس مناطق اشغالی به حساب می آیند و اسرائیل باید آنها را  تخلیه نموده و به اقتدار فلسطینی اعاده نماید. از اینرو این مناطق را باید به عنوان قسمتی از سرزمین دولت فلسطینی به شمار آورد و عدم تخلیه آن و یا تکه تکه کردن آن از طریق تخلیه ناقص و تضمین تداوم موجودیت شهرکهای یهودی، به مثابه فقدان عناصر لازم برای تشکیل دولت فلسطینی و در نتیجه نقض استقلال خواهد بود.
به علاوه ادعاهای اسراییل مبنی  بر تسلط  بر منابع زیرزمینی این مناطق و بویژه آب و کنترل  هوایی این مناطق، ناقض استقلال دولت فلسطینی بوده،چرا که زیرزمین و فضا نیزازجمله قلمرو سرزمینی یک دولت به شمار می‌آید. ملت فلسطین،می بایست دراین سرزمین به طورآزادانه و بدون دخالت خارجی(اسراییل)،سازمان سیاسی مخصوص خود را به وجود آورند تا اراده خود را در قالب آن جاری ساخته و حق تعیین سرنوشت خود را تحقق بخشند.لازمه تحقق این فرآیند،بی شک بازگشت خیل عظیم پناهندگان فاقد تابعیت دولت مشخص است واین چیزی است که حقوق بین الملل نیز به  طور صریح بر آن تأکید نموده است . عدم امکان بازگشت پناهندگان و عدم توانایی آنها در بدست گرفتن حق تعیین سرنوشتشان و بالاخره تداوم  بلاتکلیفی  و آوارگی آنها، به منزله  گسیختگی انسجام ملی مردم فلسطین و در نتیجه نقصان یکی از عناصر تشکیل دهنده دولت ملی، یعنی « مردم یا جمعیت » خواهد بود،چرا که عصاره اصلی این عنصر، تجمع مردمی که دارای دلبستگی سرزمینی ،نژاد،زبان،تاریخ و سایر ویژگیهای مشترک می‌باشند، تحت لوای یک حکومت است.
عدم توانایی کنترل  قلمرو سرزمینی همراه با کلیت ارضی آن و عدم  تحقق انسجام ملی  فلسطین در چارچوب یک دولت ملی ،در کنار تسلیم اقتدار فلسطینی در برابر برخی خواسته های مداخله جویانه اسراییل ،نظیر نظارت امنیتی بر مناطق فلسطینی و عدم تشکیل ارتش فلسطینی در آن مناطق ،استقلال و حاکمیت دولت فلسطینی را زیر سؤال خواهد برد.
در تحقیق و بررسی برای جستجوی متغیری که به بهترین صورت،علت عدم شکل گیری هویت مستقل فلسطینی را توضیح  دهد، متوجه استراتژی امنیت ملی  اسراییل شدیم . در این میان رویکرد سنتی به امنیت ملی حایز اهمیت بسیاراست. به طور کلی ، دولت اسراییل  به دلیل  شرایط خاص ژیوپلتیکی ، انسانی و شکل گیری غیر طبیعی اش از ابتدای تأسیس ، تاکنون،جهت تأمین امنیت خود از دکترین امنیتی خاصی پیروی می‌‌کند.
در چارچوب رویکرد  سنتی  به امنیت ملی که  ماهیتی سرزمینی داشته ،  مسائل اصلی مورد درگیری دو طرف اسراییلی  و فلسطینی ،یعنی مسئله  قدس ، آوارگان ، شهرک نشینها ، امنیت و مرزها که عناصر لازمه تشکیل دولت ملی  مستقل فلسطینی می باشد ، تاکنون غیر قابل حل باقی مانده است . چرا که بررسی و تحلیل تعریفها و واقعیت دولت نشان می دهد که برای موجودیت و حفظ دولت ،چهار عنصر اساسی وجود دارند که در صورت عدم وجود هر یک ازاین عناصر ، دولت نیز وجود نخواهد داشت . (سرزمین ، جمعیت ، حکومت ، حاکمیت.)
لذا منظور از انجام این تحقیق، یافتن پاسخی برای این پرسش است که چرا با وجود گذشت نیم قرن از منازعه میان اسرائیل و فلسطین،این مسئله کماکان غیر قابل حل باقی مانده است و دولت فلسطینی هنوز شکل نگرفته است. مسئله ای که کانونی بحرانی در قلب خاورمیانه  به وجود آورده و به عنوان  یکی از طولانی ترین کشمکشهایی که عقلانیت بشر را در قرن بیست و یکم مخدوش ساخته، تبدیل شده است.
2. انگیزه نگارش تحقیق :
بدون شک، موضوع فلسطین و کشمکش طولانی با اسرائیل در منطقه ژئواستراتژیک خاورمیانه ، همواره محققین بسیاری را به یافتن علل کشمکشها و درگیریهای هر روزه این منطقه ترغیب کرده است. در این میان، یافتن علل ناکامی طرحهای صلحی که بخصوص پس ازدهه 90 میلادی بین طرفین به امضاء رسید وبا وجود حمایت قدرتهای بزرگ جهان ، تنها برخی از مفاد آن اجرا شد، انگیزه بسیاری برای نگارنده جهت انجام تحقیق حاضر بوده است. همچنین شناخت دقیق و علمی استراتژی امنیت ملی اسرائیل و دیدگاه  سنتی در خصوص امنیت ملی که در تحقیق حاضر به عنوان مانع تشکیل دولت مستقل فلسطینی فرض شده است، به دلیل تأثیر گذاری این رویکرد بر نافرجام ماندن مذاکرات صلح و عدم اجرای مفاد قراردادها و نوع نگاه به مسائل  امنیتی ، نیز به اندازه کافی  نگارنده را به انجام این تحقیق ترغیب نموده است.
3. اهداف تحقیق :
ازجمله اهدافی که این رساله دربعد علمی دنبال می کند، ضرورت شناخت واقع بینانه درخصوص یکی از مهمترین مسائل خاورمیانه در نیم قرن اخیر می باشد. شناخت مسئله فلسطین و مناقشه ای که طرفین درگیر، در طی نیم قرن که از این موضوع می گذرد و حتی در دوران مذاکرات موسوم به صلح خاورمیانه، مناقشه موجود حل و فصل نشد و همچنین شناخت رویکرد سنتی اسرائیل در خصوص امنیت ملی، بدوراز قضاوتها و پیشداوریهای رایج، از جمله اهدافی است که در این رساله دنبال می شود.
همچنین شناخت در خصوص مباحث امنیتی و به طور ویژه در زمینه امنیت ملی  و طرح آن  به عنوان متغیری در تبیین مناقشات اسرائیل و فلسطین موجب خواهد شد که مراکز تحقیقاتی و پژوهشی و کلیه دستگاههای ذیربط، باتمرکز در این  حوزه ، از پرداختن به مباحث کم اهمیت در باب مناقشه خاورمیانه ، اجتناب کرده و در پرتو نگاهی ویژه ، تحقیقات ، سیاستها و برنامه ریزیهای خود را تنظیم نماید .
در باب ضرورتهای خاص انجام تحقیق به عنوان هدف دیگر این رساله نیز باید گفت که از آنجا که رژیم اسرائیل از بدو پیدایش تاکنون از استراتژی امنیتی خاصی پیروی می کرده و بخصوص با تغییرات محیط استراتژیک اسرائیل پس از دهه 90 و به دنبال آن حوادث 11 سپتامبر و تأثیرات آن براستراتژی امنیت ملی اسرائیل، تهدیداتی در پرتو نگرش جدید ، متوجه امنیت جمهوری اسلامی ایران نیز می باشد که تحقیق و آشنائی در خصوص استراتژی امنیت ملی اسرائیل ، می تواند راهگشای برنامه ریزان و تصمیم گیران عرصه سیاست خارجی در مرحله طراحی و اجرا قرار گیرد.
4. اهمیت تحقیق :
بدون شک ،مهمترین کانون تحولات و حوادث خاورمیانه ،منطقه فلسطین اشغالی و رویدادها و رخدادهای مختلف در این منطقه از جهان است . بطوریکه  اخبار رویدادهای فلسطین ، همه روزه در صدر اخبار مهم دنیا قراردارد و سیاستمداران و  دیپلماتهای  کشورهای  مختلف ( بخصوص کشورهای اسلامی و اروپایی و آمریکایی )  با  مسائل پیچیده و غامض این منطقه از خاورمیانه سر و کار دارند.
آنچه برای نگارنده این رساله ، اهمیت دوچندانی داشته ، شناختی علمی و واقع بینانه از مسئله اسرائیل و فلسطین و درک چرایی بن بست در مذاکرات صلح می باشد.  پر واضح است که در بررسی علل یک مسئله، عوامل متعددی می تواند دخیل باشد و از زوایای مختلف میتوان  به موضوع پرداخت . لذا این رساله از منظر رویکرد سنتی امنیت ملی اسراییل به تبیین این مسئله پرداخته است.
نگارنده  سعی دارد با  تبیین علمی  مسئله اسرائیل  و فلسطین و شناخت استراتژی امنیت ملی اسراییل  و بررسی رویکرد سنتی در این خصوص و در نهایت تحولاتی که  در نوع نگاه  گروههای اسراییلی  به مسئله فلسطین  پدید آمده است، آینده روند صلح و تشکیل دولت فلسطینی را در حد بضاعت علمی خود بررسی کند.
5. قلمرو تحقیق :
این رساله قصد دارد به بررسی  رویکرد سنتی اسرائیل به امنیت ملی که ماهیت سرزمینی داشته ، بپردازد و تأثیر آن را بر شکل گیری دولت مستقل فلسطینی بررسی کند. دراین راستا، با تأکید بر قراردادهای صلحی که میان طرف فلسطینی با اسرائیل ازدهه 90 میلادی و به طورمشخص قرارداد اسلو در سال 1993  منعقد شده و تا سال 2003 که  نقشه راه از سوي كوارتت (گروه چهار جانبه آمريكا، روسيه، اتحاديه اروپا و سازمان ملل مطرح شد، سعی خواهد شد به این مهم پرداخته شود. همچنین مقطع زمانی 2004 و طرح آریل شارون مبنی بر خروج از غزه نیز بررسی خواهد شد. لذا این رساله مقطع زمانی 1993 (انعقاد قرارداد اسلو1) تا سال 2004 را در برمی‌گیرد.
البته  تأکید تحقیق حاضر بر رویکرد  سنتی  به استراتژی امنیت ملی  اسرائیل  می باشد و به  بررسی تأثیر آن بر شکل گیری دولت مستقل فلسطینی داشته است.


منابع و مآخذ:
منابع انگليسي:
1. Allen, Richard. Imperialism and Nationalism in Fertile Crescent, Sources and Prospects of Arab- Israeli Conflict. Oxford University Press 1974.
2. Andoni, Lamis. "Redefining Oslo": Negotiating the Hebron Protocol. (Journal of Palestine Studies). 3/27/1999.
3. Arye, Naor. The Security Argument In The Territorial Debate In Israel. Israel studies Vol 4. Number 2. Fall 1999.
4. Article: The First Hundred Years. Ben Gurion, David. (From: Israeli Politics And Society Sinse 1948). Vol 3. Editor: Karsh, Efraim.(Frank Cass-London 2002)
5. Cattan, Henry. The Palestine Question. (Croom Helm Ltd. 1988. London & New York)
6. Eban, Abba. An Autobiography. (New York: Random House. 1977)
7. Elie Podeh. The Desire To Belong Syndrome: Israel And Middle Eastern
Defense 1948-1954. Israel Studies. Vol 4. Number 2. Fall 1999
8. Ell sworth, Huntington. Mansprings of civilization. (New York, wiley 1945)
9. E. Schulze, Kristen. The Arab- Israeli Conflict. Addison Wesley Longman Limited. 1999
10. Flamhaft, Ziva. Israel on The Road to Peace. (Westview Press. Unitaed State. 1996.)
11. Foreign Affairs. Vol 35. No 2. (January 1995)
12. Hacohen, Dvora. Article: Mass Immigration And Demographic Revolution. (From: Israeli Politics And Society Sinse 1948). Vol 3. Editor: Karsh, Efraim. (Frank Cass-London 2002)
13. Haftendorn, Helga. The Security Puzzle Theory- Building and Discipline- Building in International Security. International Studies Quarterly. (March 1991). VOL 35.
14. Herzel, Theodor. The Jwish State. American Zionist Emergency counsil. Translated by sylvied Avigdor. Published by Nutt, London, England. 1896.
15. Huntington, Samuel. Political Order in Changing Societies. (New Heaven. 1968)
16. Karsh, Efraim. Article: Labour and Likud: Roots of Their Ideological Political Struggle for Hegemony Over Zionism 1925-1935. (From: Israeli Politics And Society Sinse 1948). Vol 3. Editor: (Frank Cass-London 2002).
17. Karsh, Efraim. Article: Likud and the Search for Eretz Israel. (From: Israeli Politics And Society Sinse 1948). Vol 3. Editor: (Frank Cass-London 2002)
18. Khalidi, walid. Thinking The Unthinkable: A Sovereign Palestinian State. (Foreign Affairs) 6/4/1978.
19. Kidd, Andrew. Sheep in Sheep's Closing: why security seeker? Do not fight each other. (Security studies, Aut, 1997)
20. Laqueur, Walter. A History of Zionism. (Weidenfeld & Nicolson, London. 1972).
21. Lipscutz, Ronnic. On security. (Columbia University Press, 1996)
22. Luis, Bernard. Foreign Affairs (fall 1992).
23. Lustick, Jan. The Oslo Agreement as an Obstacle to Peace. (Journal of Palestine Studies). 1/27/1997.
24. Morgenthau, Hans. Political Among Nations (the struggle for power and peace). New York: Knopf. 1973.
25. Netanyahu, Benjamin. A Durable Peace. Israel and It's Place Among the Nations. (warner Books Edition, New York. 1993)
26. Oslan And Sonderman. The Theory and Practice of International Relations. (New Jersey: Prentice hall. 1966)
27.Oxford Dictionary. Edited By Angela Crawly. Secon Edition. (Oxford University Press. 1999).
28. Quigley, John. Palestine And Israel : A Challenge To Justice .(Duke University Press. 1990)
29. Rodinson, Maxim. Israel and the Arabs. Penguin Books LTD. 1968.
30. Schuman, Fredrick. International Politics. 4 Ed. (New York: Mc Graw-Hill 1969).
31. Smith, Charls. Palestine and the Arab- Israeli Conflict. St.Martin's Press. New York. 1988.
32. Tal, Israel. National Security. (The Israeli Experience). West Port (London, 2000).
33. Waltz, Kenneth. Theory Of International Politics. (Addison Wesley, 1979).
34. Yaniv, Avner. National Security And Democracy in Israel. (Lynne Rienner Publishers. United State. 1993)
35. Ziad, Abu-Amr. The Palestinian Legislative Council. Journal of Palestine Studies. Vol  XXVI. No 4 (Summer 1997)
36. http:/www.idf.il/english doctrine/docs.stm
37. http:/ Education.Yahoo.com/refrence/factbook
38. Israel Size Comparison Maps.
http:/www.netaxs.com/iris/sizemaps.htm.
39. http:/www.fas.org/irp/world/para/plo.htm. 24. Rowly, Gwyn. Israel Into palestine. Man Sell. (London And New York) 1984.
40. http:/ www.unic-ir.org/publication/farsi/ palestine3.htm.
41. Israel National Strategy Doctorine. http://meria.idc.ac.il/Journal/2001/html. (By David Rodman)
منابع فارسي:
كتب:
1. احمدي، حميد. ريشه‌هاي بحران در خاورميانه. انتشارات كيهان. بهار 69.
2. ازغندي، عليرضا. ارتش و سياست. نشر قومس. چاپ دوم. 1377.
3. آشوري، داريوش. دانشنامه سياسي و فرهنگ اصطلاحات و مكتبهاي سياسي. انتشارات مرواريد. چاپ چهارم. 1376.
4. افتخاري، اصغر. جامعه‌شناسي سياسي اسرائيل. مركز پژوهشهاي علمي و مطالعات استراتژيك خاورميانه. تابستان 1380.
5. آقايي، بهمن. فرهنگ حقوق بشر. تهران. انتشارات گنج دانش. 1376.
6. المسيري، عبدالوهاب. صهيونيسم. ترجمه لواء رودباري. تهران. دفتر مطالعات سياسي و بين‌المللي.1374.
7. الغنوشي، راشد. مساله فلسطين و ماهيت طرح صهيونيستي. ترجمه سعيده خروشان. تهران دفتر نشر اسلامي. 1370.
8. الهي، حسين. مساله فلسطين. نشر عطايي. 1348.
9. آمبروز، استفن. روند سلطه‌گري. ترجمه احمد تابنده. تهران. چاپخش. 1363.
10. اُوِن ريل، ريچي. ريشه هاي جنگهاي اعراب و اسرائيل. ترجمه ارسطو آذري. تهران. اميركبير 1376.
11. برژينسكي، زيبيگنيو. سياست خارجي آمريكا در خاورميانه (1989-1976). ترجمه حميد احمدي. نشر سفير. 1369.
12. برنر، لني. مشت آهنين. (سرگذشت ولاديمير ژابوتنسكي- مناخيم بگين و اسحق شامير). ترجمه دكتر حسين ابوترابيان. تهران انتشارات اطلاعات. 1374.
13. بوزان، باري. مردم، دولتها و هراس. ترجمه پژوهشكده مطالعات راهبردي. تهران. چاپ اول. انتشارات پژوهشكده مطالعات راهبردي. 1378.
14. بهزادي. حميد. اصول روابط بين‌الملل و سياست خارجي. تهران. دهخدا. 1368.
15. بيليس، جان. استراتژي در جهان معاصر. ترجمه خبيري. دفتر مطالعات سياسي بين‌المللي.
تهران. 1382.
16. جابر، فؤاد و ديگران. تاريخ انقلاب فلسطين. ترجمه حميد احمدي. تهران. انتشارات الهام. 1361.
17. جريس، صبري. خليفه، احمد. ساختارهاي صهيونيستي. ترجمه قبس زعفراني. تهران. دفتر مطالعات سياسي و بين المللي. 1381.
18. حميدي، سيد جعفر. تاريخ اورشليم. انتشارات اميركبير. 1362.
19. خسروشاهي، سيد هادي. مساله فلسطين. دارالتبليغ اسلامي. 1354.
20. درايسدل، آلاسداير. اچ بليكت، جرالد. جغرافياي سياسي خاورميانه و شمال آفريقا. ترجمه دره ميرحيدر. تهران. دفتر مطالعات سياسي و بين‌المللي. چاپ سوم. 1373.
21. دوترتي، جيمز. فالتزگراف، رابرت. نظريه‌هاي متعارف در روابط بين‌الملل. ترجمه عليرضا طيب و وحيد بزرگي. جلد اول. تهران نشر قومس. 1372.
22. دره‌مير حيدر. اصول و مباني جغرافياي سياسي. تهران. انتشارات دانشگاه تهران. 1347.
23. درينيك. ژان پير. خاورميانه در قرن بيستم. ترجمه فرنگيس اردلان. انتشارات جاويدان. 1368.
24. ربابعه، غازي اسماعيل. استراتژي اسرائيل. (1967-1948) ترجمه محمدرضا فاطمي. چاپ اول.
تابستان 68. نشر سفير.
25. ربيعي، علي. مطالعات امنيت ملي. تهران. دفتر مطالعات سياسي و بين المللي. پاييز 1383.
26. رودنسون، ماكسيم. اسرائيل و عرب. ترجمه ابراهيم دانايي. تهران. خوارزمي. 1365.
27. رودنسون، ماكسيم. درباره فلسطين. ترجمه منوچهر هزارخاني. انتشارات رواق. چاپ دوم. 1357.
28. رودنسون، ماكسيم. عرب و اسرائيل. ترجمه رضا براهني. تهران. نشر خوارزمي. 1352.
29. رونوون، پير. باتيست دوروزل، ژان. تاريخ روابط بين‌الملل. ترجمه احمد ميرفندرسكي. انشارات دانشكده حقوق و علوم سياسي دانشگاه تهران. 1354.
30. زيونز، استفن. كاركردهاي استراتژيك كمك آمريكا به اسرائيل. ترجمه گروه روابط بين‌الملل. فصلنامه سياست دفاعي. سال پنجم. شماره دوم. بهار 76.
31. سليماني، محمدباقر. بازيگران روند صلح خاورميانه. دفتر مطالعات سياسي و بين‌المللي. 1379.
32. سوكولوف، ناهوم. تاريخ صهيونيسم. جلد دوم. مترجم داوود حيدري. تهران. موسسه مطالعات تاريخ معاصر ايران. 1377.
33. سياست و حكومت در رژيم صهيونيستي. موسسه مطالعات فلسطين. چاپ اول. تهران. 1378.
34. سيف‌زاده، حسين. اصول روابط بين‌الملل (الف). نشر دادگستر. 1378.
35. طالقاني، بيژن. نقش و عملكرد احزاب و گروههاي راست افراطي در دولت اسرائيل. پايان‌نامه كارشناسي ارشد علوم سياسي دانشگاه تهران. دانشكده حقوق و علوم سياسي. 1376
36. عالم، عبدالرحمن. بنيادهاي علم سياست. تهران. نشر ني. 1373.
37. عاليخاني، محمد. حقوق اساسي. انتشارات دستان. تابستان 75.
38. عامري، هوشنگ. اصول روابط بين الملل. تهران. نشر آگاه. 1370.
39. عبدالقادر، ياسين. نبرد مردم فلسطين پيش از سال 1948. ترجمه يوسف عزيزي بني طرف. تهران. چاپ آرمين. 1370.
40. علي بابايي، غلامرضا. فرهنگ تاريخي- سياسي ايران و خاورميانه. جلد دوم. مؤسسه خدمات فرهنگي رسا. 1374.
41. عبدالهي، اسماعيل. زيبايي، مهدي. برآورد استراتژيك اسرائيل. موسسه مطالعات و تحقيقات بين‌المللي ابرار معاصر تهران. جلد اول. اسفند 1381.
42. غوري، اميل. تاريخ 60 ساله فلسطين. ترجمه عبدالرسول جامعي. نشر ناشر. 1362.
43. فغاني، حجت‌اله. ابعاد سياسي و امنيتي بحران آب در خاورميانه و آينده صلح اعراب و اسرائيل. پايان‌نامه كارشناسي ارشد علوم سياسي. دانشگاه شهيد بهشتي. 1382.
44. قاسم‌زاده، قاسم. حقوق اساسي. انتشارات دانشگاه تهران. 1366.
45. قاضي، ابوالفضل. بايسته‌هاي حقوق اساسي. نشر دادگستر. 1375.
46. كاظمي، علي اصغر. زنجيره تنازعي در سياست و روابط بين الملل. تهران. نشر قومس. 1370.
47. كتان، هنري. فلسطين و حقوق بين الملل. ترجمه غلامرضا فدايي عراقي. تهران. امير كبير. 1368.
48. كتان، هنري. عطيه، ادوار. فلسطين مال كيست. ترجمه منوچهر هزارخاني. نشر سپهر.
49. كريمي، محمد. پشت نقاب صلح. تهران. نشر كيهان. 1379.
50. كوئيگلي، جان. فلسطين و اسرائيل، رويارويي عدالت. ترجمه سهيلا ناصري. دفتر مطالعات سياسي و بين‌المللي. 1372.
51. كيالي، عبدالوهاب. تاريخ نوين فلسطين. ترجمه عبد جواهركلام. تهران. اميركبير. 1376.
52. كلييار، كلودآلبرت. نهادهاي روابط بين‌الملل.
53. لطفيان، سعيده. استراتژي و روشهاي برنامه ريزي استراتژيك. تهران. دفتر مطالعات سياسي و بين‌المللي. (1376).
54. لنجافسكي، جورج. رؤساي جمهوري آمريكا و خاورميانه. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوي. نشر البرز. 1373.
55. ماكياولي. نيكولو. شهريار. ترجمه داريوش آشوري. تهران. كتاب پرواز. 1374.
56. ماندل، رابرت. چهره متغير امنيت ملي. پژوهشكده مطالعات راهبردي. 1370.
57. معروف، عبد. دولت فلسطين و شهركهاي يهودي نشين. ترجمه فرزاد ممدوحي. چاپ اول. تهران. نشر اطلاعات.
58. مورگنتا، هانس.جي. سياست ميان ملتها. ترجمه حميرا مشيرزاده. تهران دفتر مطالعات سياسي و بين‌المللي. 1374.
59. هشيش، عبدالوهاب. تعيين سرنوشت فلسطينيان ميان حق و زور. ترجمه عباس آگاهي. دفتر نشر
فرهنگ اسلامي. 1374.
60. هلر، مارك. تداوم و تغيير در سياست امنيتي اسرائيل. موسسه انديشه‌سازان نور. سال اول. 1381.
 
مقالات:
1. اس شاپير، ييفتاح. راه حلهاي نامتعارف براي معماهاي نامتعارف. (دكترين امنيتي اسرائيل در قرن بيست و يكم) فصلنامه مطالعات خاورميانه. سال دهم. شماره يك. بهار 82.
2. الحسن، بلال. اسرائيل و مسائل حل و فصل نهايي. نداءالقدس. سال دوم. بيست و دوم دسامبر 1998.
3. المسيري، عبدالوهاب. بحث امنيتي اسرائيل: مباني نظري و ملاحظات عملي. ترجمه اصغر افتخاري. مطالعات منطقه‌اي. جلد پنجم. 1379.
4. امينيان، بهادر.تحول مفهوم امنيت ملي. مجله سياست دفاعي.سال اول. زمستان1371.
شماره يك.
5. انصاري، حسين جابر. نگاهي به آخرين تحولات روند صلح خاورميانه. فصلنامه سياست دفاعي. سال پنجم. شماره دوم. بهار76.
6. اينبار، افرايم. محيط راهبردي اسرائيل در دهه نود. ترجمه عباس كاردان. فصلنامه مطالعات منطقه‌اي. سال پنجم. شماره اول. زمستان 82.
7. اينبار، افرايم. خطوط برجسته تفكر استراتژيك نوين اسرائيل. ترجمه مير سعيد مهاجراني. مجله سياست دفاعي. سال پنجم. شماره دو. بهار 76.
8. بازدارندگي در دكترين استراتژيك رژيم صهيونيستي- جايگاه، ابعاد و كارآمدي. فصلنامه سياست دفاعي. سال يازدهم. شماره 43. تابستان 82.
9. بصيري، محمد. تحول مفهوم امنيت ملي. فصلنامه خاورميانه. سال هفتم. شماره يك. بهار 1379. ص 74

10. بيات، ناصر. جريانهاي سياسي و سياست خارجي اسرائيل. فصلنامه خاورميانه. سال هفتم. شماره دو. تابستان 79.
11. چگيني. غلامعلي. رويكردي نظري به مفهوم امنيت ملي در جهان سوم. مجله سياست خارجي. سال چهاردهم. شماره 1. بهار 79.
12. ربيعي، علي. مطالعات امنيت ملي. تهران. دفتر مطالعات سياسي و بين المللي. پاييز 1383.
13. رشيدي، احمد. روند صلح اسلو و موانع شكل‌گيري كشور مستقل فلسطيني. فصلنامه مطالعات خاورميانه. سال هفتم. شماره 4. زمستان 79.
14. زيونز، استفن. كاركردهاي استراتژيك كمك آمريكا به اسرائيل. ترجمه گروه روابط بين‌الملل. فصلنامه سياست دفاعي. سال پنجم. شماره دوم. بهار 76.
15. ساختار قدرت سياسي در جامعه اسرائيل. فصلنامه خاورميانه. سال ششم. شماره چهار. زمستان 78.
16. سعيد، ادوارد. سراب صلح (از اسلو يك تا اسلو دو). فصلنامه خاورميانه. سال دوم. شماره سه. زمستان 74.
17. سياست امنيت ملي اسرائيل- فرضيه‌ها و تحليل‌ها. فصلنامه خاورميانه. دوره ششم. بهار 78.
18. طرح‌هاي صلح اسرائيل. بولتن شماره 38. مركز پژوهش‌هاي علمي و مطالعات استراتژيك خاورميانه. شهريور 72.
19. عاليخاني، علي اكبر. فلسطين-اسرائيل و انتفاضه: نزاع بر سر هويت. مطالعات منطقه‌اي. جلد
هفتم. 1380.
20. عسگرخاني، ابومحمد. جزوه اصول روابط بين‌الملل و سياست بين‌الملل. دانشكده حقوق و علوم سياسي. واحد كرج.
1. لطفيان، سعيده. سياست امنيت ملي اسرائيل، فرضيه‌ها- تحليلها. فصلنامه مطالعات خاورميانه. سال ششم. شماره اول. بهار 78.
5. قاسمي، حاكم. تاثيرات منطقه‌اي سياستهاي دولت جديد اسرائيل. فصلنامه سياست دفاعي. سال پنجم. شماره دوم. بهار 76.
10. فريدمن، لورنس. مقاله مفهوم امنيت. گزيده مقالات سياسي، امنيتي. پژوهشكده مطالعات راهبردي. 1378.
12. فرانكال، روزا. هابس، پيتر. هوار باخ، لين م. برنامه ريزي دفاعي. ترجمه سيد سعادت حسيني. فصلنامه مطالعات دفاعي و امنيتي. سال هشتم. شماره 26. بهار 1380.
14. فصلنامه مطالعات دفاعي و امنيتي. شماره 36. پاييز 1382.
15. المسيري. عبدالوهاب. بحث امنيت ملي اسرائيل: مباني نظري و ملاحظات عملي. ترجمه اصغر افتخاري. فصلنامه مطالعات منطقه‌اي. جلد پنجم. 1379.
19. فصلنامه مطالعات دفاعي و امنيتي. شماره 36. پائيز 82.
20. كرمي، جهانگير. استراتژي نظامي و برنامه‌هاي تسليحاتي اسرائيل. مجله سياست دفاعي. شماره 18. بهار 76.
21. لطفيان، سعيده. سياست امنيتي اسرائيل. فرضيه‌ها و تحليل‌ها. فصلنامه خاورميانه. سال ششم. شماره يك. بهار 78.
23. ملكي، محمدرضا. تحليلي بر دكترين امنيتي اسرائيل. مجله سياست خارجي. سال سيزدهم. شماره يك. بهار 78.
26. قاسمي، حاكم. تاثيرات منطقه‌اي سياستهاي دولت جديد اسرائيل. مجله سياست دفاعي. شماره 18. بهار 76.
29. متن كامل پيش‌نويس قرارداد غزه-اريحا. فصلنامه خاورميانه. سال اول. شماره يك. تابستان 73.
30. گزيده رويدادها. فصلنامه خاورميانه. سال اول. شماره يك. تابستان 73.
32. مواضع و عملكرد نتانياهو در قبال روند صلح خاورميانه. فصلنامه مطالعات منطقه‌اي. جلد سوم.1379.
33. متن كامل توافقنامه واي پلانتيشن. فصلنامه خاورميانه. سال پنجم. شماره دو و سه. تابستان و پاييز77.
34. مهتدي، محمدعلي. دولت مستقل فلسطيني، سرابي دور دست. فصلنامه خاورميانه. سال ششم. شماره يك. بهار 78.
35. قهرماني، محمد. باراك و آينده روند صلح خاورميانه. فصلنامه خاورميانه. سال ششم. شماره سه. پائيز 78.
36. گزيده تحولات جهان. بهمن 1379. جلد يك. شماره هشت.
37. قاسمي، حاكم. ماهيت تصنعي و تحميلي دولت اسرائيل، عامل بحران امنيتي دائمي اين كشور. فصلنامه مطالعات منطقه‌اي. سال پنجم. شماره يك. زمستان 82.
38. نقشه راه و آينده اصلاحات در فلسطين. تاليف معاونت سياست خارجي. گاهنامه برداشت اول. سال دوم. شماره هشت.
39. فصلنامه مطالعات خاورميانه. سال يازدهم. شماره 3 و 4. پائيز و زمستان 1383.
40. فصلنامه مطالعاتي پژوهشي نهضت. سال پنجم. زمستان 83. مؤسسه مطالعات انديشه سازان‌نور.
41. فصلنامه مطالعات خاورميانه. سال يازدهم. شماره 3 و 4. پيشين.
42. قاسمي، علي. بولتن ويژه تحولات سياسي امنيتي اسرائيل. مرداد 83.
43. نداءالقدس. سال دوم. شماره يك. شماره مسلسل 31 (15 تير 1377)
44. عليخاني، علي اكبر. فلسطين، اسرائيل و انتفاضه: نزاع بر سر هويت. فصلنامه مطالعات منطقه‌اي. جلد هفتم. 1380.
45. فينكل اشتاين، نورمن. تضمين اشغال واقعي، موافقتنامه واي‌ريور. فصلنامه مطالعات فلسطين. ترجمه گروه سياسي. شماره يك. 1378.
48. ملكي، محمدرضا. آوارگان فلسطيني و فرآيند صلح خاورميانه. مجله سياست خارجي. سال سيزدهم. شماره 4. زمستان 78. (تحليل‌ها و گزارشها)

نظري براي اين محصول ثبت نشده است.


نوشتن نظر خودتان

براي نوشتن نظر وارد شويد.

محصولات
نظر سنجي
نظرتون در مورد ویکی پروژه چیه؟
  •   مراحل ثبت نام خیلی زیاده!
  •   مطلب درخواستیم رو نداشت!
  •   ایمیل نداشتم که ثبت نام کنم!
  •   مطلبی که میخواستم گرون بود!
نظرنتيجه