کارآفرینی شركت ماشين سازی و سيم و كابل سازی

کارآفرینی شركت ماشين سازی و سيم و كابل سازی
کارآفرینی شركت ماشين سازی و سيم و كابل سازی
150,000 ریال 
تخفیف 15 تا 30 درصدی برای همکاران، کافی نت ها و مشتریان ویژه _____________________________  
وضعيت موجودي: موجود است
تعداد:  
افزودن به ليست مقايسه | افزودن به محصولات مورد علاقه

تعداد صفحات : 161 صفحه _ فرمت WORD _ مطالعه موردی شركت ماشين سازي و سيم و كابل سازي حسام _ دانلود مطالب بلافاصله پس از پرداخت آنلاین

مقدمه :
         اكنون بيش از نود سال تاسيس كارخانه برق شهري در ايران مي‌گذرد و حدوداً سي سال تحت اين مدت موسسات توليد و توزيع برق كلاً در دست بخش خصوصي بوده نه تنها صاحبان و مديران آنها در گذشته‌اند بلكه متأسفانه دفاتر و اسناد مرتب و مدوني در دست نيست و در بيشتر موارد حتي يك نكته روشن كنندة مطلب هم دشوار بدست مي‌آيد.

 
1-1-     تاريخچه
اگر كسي بخواهد كه تاريخ علم الكتريسيته را تا قرن ششم قبل از ميلاد بكشا ند. بر او خرده نمي‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان گرفت زيرا در آن عصر كهربا و مغناطيس و برخي از خاصيتهاي اين دو ماده شنا‌خته شده بود و اين سخن از طا لس ملطي  روايت شده است كه گفته بود «مغناطيس در خود روحي دارد، چه آهن را به جنبش در مي آورد .»
اما در واقع الكتريسيته از تاريخ 1785 ميلادي كه كولن  قانون اصلي الكتريسيته ساكن را يافت و شباهت بسيار نزديك آن را با قانون جاذبة عمومي نشان داد  آغاز مي‌شود.
از اين زمان تا سال 1871 كه گرم ماشين برقي خود را اختراع كرد 86 سال طول كشيد. انرژي، استعداد يك سيستم براي انجام دادن كار خارجي است . تأثير گذاري هر عامل بر محيط اطرا فش به همين استعداد بستگي دارد. در ميان تأثير گذاران بر محيط، انسان از اين امتياز شگرف بر خوردار است. كه مي‌تواند با به كار بردن تمهيداتي، حاملهاي انرژي را به خد مت خود در آورد و از استعداد كارزايي آنها در راههاي مطلوب خودش سود ببرد.
انسان اين مهم را به اختراع دستگاههاي لازم تحقق بخشيده است. اين دستگاهها واسطه‌اي هستند كه گونه خاصي از انرژي را به گونه‌ ديگر تبديل مي‌كند به نحوي كه از نظر كاربرد قابل استفاده و مطلوب باشد.
ماشينهاي ساده مانند اهرم، چرخ، اره، چكش و سطح شيب دار از ديرباز توسط بشر شناخته شده بودند و كار آنها اساساً تغيير شكل انرژي مكانيكي حاصل از نيروي عضلاني بود. با گذ شت زمان و متنوع شدن نياز بشر به انرژي انواع ديگري از ماشينها كه تبديلات پيچيده تري را انجام مي‌دادند اختراع شد.
ماشينهاي تازه، علاوه بر آنكه استفاده از انرژي عضلاني انسان را متنوعتر و كار آمد‌تر ساختند، توانستند منابع ديگري در بيرون از وجود انسان را نيز مهار كنند و به خدمت او در آورند.
ماشينهاي بافندگي دستي، آسيابهاي بادي و آبي و كشتيهاي بادباني را مي توان از اين زمره محسوب داشت.
دستيابي بدين گونه منابع انرژي، گام بزرگي در راه فراتر رفتن انسان از محدودة امكانات بدني وي بشمار مي‌رفت. ولي چون سيستمهاي بكار رفته، نسبت به انرژي قابل استحصال از آنها بسيار حجيم بودند، ماشينها هم مي‌بايست به همان نسبت حجيم و بزرگ باشند و همين امر محدوديتهاي بسياري را بر كم و كيف و كارائي ماشينها تحمل مي كرد.
بنابراين، توجه دانشمندان به ساخت ماشينهايي كه بتوانند منابع انرژي متراكم را به كار گيرند معطوف شد. اختراع ماشين بخار در سال 1764 ميلادي توسط جيمز وات ، منشأ تحولي سريع و شديد در صنعت گرديد. وجه تمايز اين ماشين جديد با ماشينهاي قبلي در اين بود كه با حجم بسيار مختصري مي‌توانست انرژي متراكم در سوخت را به انرژي از نوع دلخواه (مكانيكي) تبديل كند.
استفاده از ماشين بخار در وسائط نقليه و كارخانه‌ها به سرعت پيشرفت نمود. در كارخانه ها، با سود جستن از يك محور انتقال انرژي و با كمك تعدادي چرخ فلكه و تسمه، انرژي مكانيكي را از ماشين بخار در يا فت و بين دستگاههاي مصرف كننده توزيع مي كردند و با اين روش توانستند انرژي حاصل از ناشين بخار را مهار سازند.
ماشين بخار تا 140 سال پس از اختراع آن، يكه تاز ميدان بود و در عين حال، تلاش در   راه دستيابي به ماشينهاي كار آمد‌تر ادامه داشت.مثلاً :
-    در سال 1876 نيكولاس آگرست اوتو  ماشين چهار زمانة خود را كه با گاز كار مي‌كرد اختراع نمود .
-    در سال 1892 رودلف ديزل  موتور اختراعي خود را به ثبت رسانيد .
-    از اواخر قرن نوزدهم توربينهاي بخاري و آبي باري تهية انرژي مكانيكي از انرژيهاي حرارتي و پتانسيل وارد بازار شدند.
1-2-    پيدايش صنعت برق در جهان
در ميان همة وسايلي كه براي تهيه و تبديل انرژي ابداع شد، برندة نهائي را بايد ماشينهاي توليد مصرف كنندة انرژي برقي دانست. قوانين اساسي الكتريسيته را كولن در سال 1785 عرضه كرد در سال 1800 ولتا  پيل الكتريكي را اختراع نمود و بالاخره در سال 1871 با اختراع ماشين گرام راه براي تبديل كلان انرژي مكانيكي به الكتريكي و بالعكس باز گرديد.
انرژي الكتريكي را بايد ارزشمند ترين و مرغوبترين نوع انرژي دانست زيرا:
- اولاً: به آساني قابل انتقال از جائي به جاي ديگر است. با پيشرفتهايي كه امروزه حاصل شده است، هيچ نوع محدوديتي براي انتقال اين نوع انرژي متصور نمي‌باشد. در صورتي كه انرژيهاي ديگر از اين نظر با محدوديتهاي بسياري رو به رو هستند .
ثانياً : قابل تبديل به هر نوع انرژي ديگر مي‌باشد.
ثا لثاً: پاكيزه‌ترين نوع انرژي است و هيچ نوع آلودگي زيست محيطي ندارد.
به دلايلي كه گفتيم،  انرژي الكتريكي امروزه مطلوبترين نوع انرژي محسوب مي‌شود.
هر چند با اختراع پيل در سال 1800، استفاده هاي علمي از انرژي الكتريكي در مواردي مانند تلگراف و تلفن آغاز شد. اما شروع استفاده كلان از اين نوع انرژي به بعد از اختراع ماشين گرام در سال 1871 مربوط مي‌شود كه بايد آنرا نوع اوليه ژنراتورهاي برقي امروزي محسوب داشت.
1-3-    آشنايي ايرانيان با صنعت برق
آنطور كه از آثار مكتوب و سفر نامه‌هاي باقي مانده بر مي‌آيد، نخستين برخوردها و آشنائي‌هاي قابل ذكر ايرانيان با آثار انقلاب صنعتي در اروپا به سالهاي اوليه قرن 19 ميلادي باز مي گردد.
مثلاً در سفر نامه ميرزا ابوالحسن خان (ايلچي) به روسيه  در گزارش رويدادهاي روزهاي بيست و نهم ذيحجه تا ششم محرم سال 1230 هجري قمري  در باب باز ديد از يك كار خانه اسلحه سازي در شهر تول روسيه چنين آمده است:
… در آنجا چرخ بزرگي ساخته اند و پيش روي چرخ، چيزي به تركيب دنگ برنج كوبي كار گذاشته‌اند. شخصي ايستاده آهن از كوره بيرون آورده را نزديك آن دنگ مي‌برد. چرخ را آب حركت داده به دنگ مي‌خورد. و دنگ در كمال سرعت بالا رفته فرود مي‌آيد و به آهني كه در دست آن مشخص است مي‌خورد. قطع قطع مي‌كند به جهت هر اسلحه كه از مقولة تفنگ و طپانچه و شمشير و قرابينه و سر نيزه خواسته باشد به قدر همان قطع مي كند...
… در اين كار‌خانه چرخها و اسبابها هست كه خود بخودگردش مي‌كند. و پاي هر دستگاهي استادي نشسته، چيزي مي سازد. و اصل اينها از يك كوزة آتش و خمرة آهني آب  است كه از بخار آن هزار بلكه دو هزار چرخ دستگاه گردش مي‌كند و احتياج به آدم ندارد و اين مقوله چيزها از تقرير چندان دستگير نمي‌شود و موقوف به ديدن است....
چنانكه از اين گزارش بر مي‌آيد، در زمان نگارش آنها، يعني بيش از نيم قرن پس از انقلاب صنعتي، گر چه استفاده از انرژي بخار رايج گرديده بود و در كشور روسيه تزاري نيز از آن استفاده مي‌شود. اما هنوز از توليد برق براي مصارف صنعتي و تجاري آن خبري نبوده است.
در سال 1290 هجري قمري يعني تقريبأ شصت سال پس از سفر ميرزا ابوالحسن شيرازي ناصرالدين شاه، در ضمن خاطرات نخستين سفر خود در وصف تماشا خانه‌اي در مسكو مي گويد :
… هر دقيقه روشنائي الكتريسته رنگارنگ از گوشه‌ها به مجلس رقص مي‌اندازند .
توجه كنيد كه اين خاطره مربوط به سال 1873 يعني دو سال بعد از اختراع ماشين گرام است شانزده سال بعد، ناصر الدين شاه در روزنامه سفر سوم خود به فرنگستان  در توصيف يكي از عمارتهاي مسكو كه در آنجا به مهماني رفته است مي‌نويسد :
(در روز سه شنبه 20 شهر رمضان { 1306 هجري قمري}
… وارد عمارت دالغروكي شديم، خيلي خوب عمارتي است. دو سفر سابق هم كه آمده بوديم همين جا به عين همانطور است كه ديده بوديم چيزي كه خيلي تازگي داشت پنج، چهل چراغ در اطاق شام بود كه با چراغ الكتريسيته روشن بودند و كاسه‌هاي چهره رنگ  داشتند. به قدري قشنگ بود كه مثل چراغ پريان يا چراغ بهشتي به نظر مي‌آمد و تمام تالار را مثل روز روشن كرده بود در صورتيكه چشم هم نمي‌زد…)
ناصر الدين شاه به تاريخ چهارشنبه پنجم شوال 1306 هجري قمري دربارة يك كارخانه ريسندگي و بافندگي نزد يك ورشو چنين مي‌نگارد :
… كارخانه‌هاي بزرگ و كوچك متعدد خيلي بود. زن و مرد و دختر زيادي در اين كارخانه كار مي‌كردند. چرخهاي زياد، ديگهاي بزرگ داشت …
… يك كارخانه بزرگ رفتيم كه ته كارخانه هيچ پيدا نبود و به قدري جمعيت توي كارخانه بود،‌ مثل مورچه‌، از صداي چرخ بخار و اين همه جمعيت آدم كر مي‌شد اما چرخها دستي يا پايي نيست، با بخار چرخ را حركت مي‌دهند.
وي همچنين به تاريخ يكشنبه نهم شوال 1306 در توصيف شهر برلين مي‌نويسد :
… يك سير ديگر برلن وضع سيمهاي تلگراف است  كه تعجب دارد. يك سيم، دو سيم و ده سيم نيست. در بلنديهاي عمارتهاي مرتفع ميله‌هاي كلفت آهني نصب كرده و به آنها عرض چند مرتبه ميل و مقره گذاشته، به طرف سيمها كشيده‌اند مثل تار عنكبوت كه اگر آدم بخواهد بشمارد چشم خيره مي‌شود و ممكن نيست.
و چهارشنبه دوازدهم شوال 1306 دربارة بازديد از يك كارخانه ساخت لوازم برقي چنين شرح مي‌دهد :
(… ساعت نه بعد از ظهر قرار داده بوديم كارخانه الكتريسته …
در اين كارخانه اسباب الكتريسيته از هر قبيل مي‌سازند، سيمهاي كلفت به جهت تلگراف زير دريا، اسباب طلفون، پيل‌ها و چرخهاي تلگراف و غيره. هزار عمله در اينجا كار مي‌كند. چرخ بخار دارد و چرخهاي مختلف كه كار مي‌كنند، حقيقت چيز تازة انطراسان نداشت. غير همان چرخ بخار و چرخها كه كار مي‌كردند. چيز تازه اين بود كه دور نمائي پا‌نو را مانند ساخته بودند و از مقوا و نقاشي مثل پردة تماشاخانه ده و دره بلندي و پستي و چيزهاي ديگر ساخته بودند. روشني الكتريسيته زياد در كارخانه بود چشم را مي‌زد. عزيز السطان هم تازه چشمش خوب شده و از اين روشني صدمه خواهد خورد …
كارخانه خيلي گرم بود و بوي قير و بوهاي ديگر مي‌آمد و ما حركت مي‌كرديم و همه را مي‌ديديم در بين گردش نسيم خنكي احساس كرديم، باد مي‌وزيد. مثل باد بهشت كه درآن گرما و تعفن آدم را زنده مي‌كرد. ما تعجب كرديم كه از كجا باد مي‌آيد، بعد ملتفت شديم كه از يك چرخي است، پره پره ساخته‌اند، با الكتريسيته حركت مي‌كند با سرعت زياد و احداث باد مي‌كند. اسبابي دارد كه به حركت انگشت چرخ مي‌ايستد. يك مرتبه از تعفن و گرما جهنم مي‌شود باز انگشت مي‌گذارند به حركت مي‌آيد. بهشت مي‌شود. خيلي مغتنم دانستم و آنجا ايستادم. خنك شدم. باد طوري بود كه دامن سرداري و كليچه را خوب حركت مي داد. گفتيم اگر ممكن است يكي از اين چرخها بسازند و براي ما به تهران بفرستند. سيمن گفت مي‌سازم و مي‌فرستم  .)
يا درياب سيرك آمستر دام چنين نقل مي‌كند :
(… چراغهاي گاز سيرك را يك مرتبه ضعيف كردند و از بالا به وسط سيرك روي رقاصها روشني الكتريسيته مي‌انداختند. گاهي الوان و رنگ به رنگ مي‌كردند. بسيار قشنگ بود.…)
نقل از اين نمونه‌هاي تاريخي، ضمن آنكه براي خوانندة امروزي خالي از لطف نيست، تصويري هم از وضعيت برق در آن زمان به دست مي‌دهد وبرداشتهاي دولتمردان دوره ايران را در برخورد با پديده‌هاي كولن علم و صنعت آشكار مي‌سازد.
 

1-2- اولين مولد برق در ايران
ناصر الدين شاه قاجار، درطي سلطنت چهل و نه سالة‌خود، سه بار به اروپا سفر كرد وبا بازديد كاخها، شهرها و امكانات صنعتي آن روزگار، كه به تازگي رو به گسترش نهاده بودند، علاقمند به انتقال ظواهر پيشرفت آن زمان به ايران گرديد. واگذاري امتياز و تأسيس راه آهن تهران به شهر ري از نمونه‌هاي آن است. البته وضعيت دربار، سياستهاي آن زمان و موقعيت اقتصادي كشور اجازه پرداختن به كارهاي عمده‌تر و اساسي‌تر را نمي‌داد.
يكي از كارهاي ابتدايي و تشريفاتي و شايد تفريحي ناصر الدين شاه، وارد كردن يك دستگاه مولد برق با قدرت احتمالاً سه كيلو وات بوده است كه چگونگي ورود آن را مي‌توان از مطالب سه روز مندرج در اين فصل و مطالب مرتبط با موضوع استنباط كرد.
سند اول نامه‌اي است كه امين السلطان، صدر اعظم وقت، دربارة تاخير در حمل ورود مولد به وزير امور خارجه نوشته است و شاه در حاشية آن ظاهراً پاسخ به كسب تكليف وزير امور خارجه، اگر به تسريع آن مي‌كند. واسطه يا عامل تهيه اين مولد، حاجي محمد حسن امين الضرب  بوده است.
اين مولد، ‌پس از ورود و نصب در دربار، به منظور روشنائي مورد استفاده بود و از آنجا كه فقط پنج شعله چراغ را ورشن مي‌كرده است. بعيد به نظر مي‌رسد كه ماشين محرك آن از نوع بخار باشد. از اين گذشته‌، با توجه به اينكه ديزل ده سال بعد اختراع شد، و در زمان نصب اولين مولد دربار ايران،‌رايجترين ماشين محرك براي قدرتهاي كم از نوع اتو  بود كه با سوخت گاز شهري يا نفت كار مي‌كرد،‌ مي‌توان گفت كه مولد مورد بحث نيز از همين نوع بوده زيرا سوخت آن از طريق تبديل گاز سنگ به گاز تأمين مي‌شده است.
 
متن دستخط امين السلطان :
جناب وزير امور خارجه بعضي اسباب به جهت چراغ الكتريسيته كسر بود به توسط حاجي محمد حسن امين دارالضرب خواسته‌ايم آمده‌اند در تفليس نگاه داشته‌اند اين اسباب دولتي است مثل اسلحه و ساير اسبابهائي كه براي دولت خواسته مي‌شود از سفارت خواهش كنيد و اذن عبور آنها را گرفته بدهيد كه براي پيش از محرم برسانند.
شهر ذيقعده 301 امضاء
حاشيه سند: دستخط ناصر الدين شاه :
اين اسباب دولتي است رسم نيست منع نمايند. البته قرارش را بده بياورند.
 
 
متن سند دوم :
ماشين الكتريسيته اختراعي جديد مال گرام نام كه اختراع كرده تمام اسباب بدون ساير ملزومات كه هشت چراغ را قوه مي‌دهد بدون جعبة‌كرنس تات (؟) كه كسر است و نياورده‌اند وبايد بياورند توسط گماشته جناب عمده التجار حاجي امين دارالضرب زير عزه العالي آورده شد و تحويل اسناد يوسف مسيحي به توسط اين اقل استاد آقا ميرزا علي گرديد. و بايد براي قيمت آن دستگاه (؟؟؟) صادر شود.
بتاريخ شهر جمادي الثاني 1302
 
 
متن سند سوم :
شنبه 5 جمادي الاول 1302
اسباب چراغ برق چهار لنگه كه لنگه دو عدد حباب داشت كه مي‌شود 8 حباب.
اين هشت عدد حباب به توسط گماشتة جناب حاجي امين دارالضرب زير اقباله تحويل استاد يوسف گرديد به تاريخ فوق
محل مهر نظام الدين مهندس الممالك .

 
1-3- نخستين كارخانه برق شهري در ايران
بي ترديد، پرسابقه‌ترين و نام آورترين فرد در ميان بنياد گران صنعت برق در ايران را بايد مرحوم حاج حسين امين الضرب (مهدوي) فرزند حاج حسن امين الضرب دانست. او نخستين كسي بود كه با كسب امتياز نامة‌معتبر اقدام به تأسيس كارخانة برق شهري در ايران كرد و با توجه به شرايط زمان،‌ جمعيت و نياز مصرف،‌مولدهاي مناسب وارد كشور كرد و در تهران به كار انداخت.
آن شادروان در سال 1246 هجري شمسي ديده به جهان گشود و در 28 آذر سال 1311 بر اثر سكته در گذشت. وي در دورة اول مجلس شوراي ملي به نمايندگي انتخاب شد و نايب رئيس مجلس گرديد و در دورة ششم هم از تهران به نمايندگي رسيد. علاوه بر اينها مدتي هم رياست اتاق تجارت را بر عهده داشت.
چنانكه از امتياز نامة حاج امين الضرب بر مي‌آيد، امتياز كارخانه‌هاي برق، آجر سازي و تجاري تؤاماً گرفته شده بود. كارخانة آجر سازي، ابتداي جادة شهر ري در جنوب غربي ميدان شوش احداث شد و به بهره برداري رسيد. آجرهاي محصول اين كارخانه كاملاً شبيه آجرهاي مشبك سفالي امروزي بود، ولي به علت نبودن ملات سيمان مشكل كلي ساختمانها و شيوه‌هاي رايج ساختمان سازي در آن زمان و همچنين گراني آجرهاي توليد كارخانه‌ در مقابل ارزاني اجرت كارگران خشت مال، آجرسازي ماشيني در اين كارخانه چندان دوامي نيافت وبسيار زود تعطيل گرديد، اما از كورة بلند آن سالها براي پخت آجرها معمولي استفاده مي‌شد و مي‌توان گفت كه اين كوره، بعدها به صورت الگويي براي احداث ديگر كوره‌هاي آجرپزي درآمد.
 
 
 
3-2- محل و مشخصات اولين كارخانه برق
درسال 1279 هجري قمري يك شركت بلژيكي با سرمايه سي هزار ليره و با مباشرت ميرزا حسين قزويني سپهسالار اقدام به احداث يك كارخانه توليد گاز شهري در تهران كرد، اما اين كارخانه به علت عدم دسترسي به زغال سنگ تعطيل شد.
چند سال بعد يك نفر ايراني آن را به ده هزار ليره خريد و درسال 1309 هجري قمري آن را به شركتي موسوم به شركت عمومي روشنايي و حرارت در ايران ، فروخت. شركت مذكور ماشينهاي زيادي وارد كرد و حتي بهره برداري را هم آغاز كرد ولي توفيق چنداني به دست نياورد و بالاخره محل كارخانه را در خيابان چراغ گاز سابق (چراغ برق يا امير كبير كنوني) به حاج حسين امين الضرب فروخت. در همين محل بود كه اولين كارخانه برق شهري در تهران تاسيس شد.
مساحت زمين كارخانه بلغ بر 6072 متر مربع بوده و مبلغ پانزده هزار تومان بابت آن پرداخت گرديده است. در حال حاضر در محل مذكور پاساژي به نام كاشاني ساخته شده است.
 
 
3-3- برقراري انشعاب و نحوه وصول مطالبات
با توجه به اعلان تاسيس كارخانه چراغ برق، تأمين لوازم الكتريكي و سيم كشي انشعاب و ساختمانها بايد توسط كاركنان كارخانه انجام مي‌شد. چون نه تنها در آن زمان بلكه بيست سال بعد هم شخص يا شركتي اقدام به واردات و فروش لوازم الكتريكي ننمود و بعلاوه به هيچ وجه تخصصي هم براي اينكه در مملكت وجود نداشت. به اين منظور لوازم مورد نياز براي برقراري انشعاب و سيم كشي داخلي منازل و ساير اماكن و حتي لامپ و سرپيچ تهيه و نصب مي‌شد و براي وصول هزينه‌هاي مربوطه در دو سال اوليه كار بخط و امضاء مدير كارخانه كه شخصي فرانسوي بنام هرميه بود فاكتوري (قبض) نوشته و براي وصول به مشتري ارائه مي شد.
بهاي هريك از لوازم طبق فاكتورهاي موجود رقم قابل ملاحظه‌اي بوده، مثلاً لامپ 16 شمعي 5 قران بود و تعويض لامپ با پرداخت بهاي آن هر سه ماه يكبار توسط كارخانه انجام مي‌شد. بهاي هر دستگاه كنتور نيز 280 قران بود و به دليل گراني بعضاً كنتور را كرايه مي‌داده‌اند.
در شروع كار حتي در منازل هم انشعاباتي بدون كنتور و از طريق لامپ شماري دائر مي‌گرديد و بهاي برق براساس لامپ شماري براي پنج تا هفت ساعتي كه كارخانه كار مي‌كرد محاسبه و دريافت مي‌شد و براي كسي هم امكان استفاده بيشتر نبود. از طرفي لوازم و تخصص كاري انحصاراً در اختيار كارخانه بود، البته بعد از چند سال كه كنتور افزايش ارزانتر به مقدار كافي وارد شد در تمام منازل كنتور نصب گرديد، ولي مغازه‌ها مي‌توانستند از دو طريق يعني نصب كنتور و يا لامپ شماري استفاده كنند.
سالهاي بعد در خيابان چراغ برق مقابل كارخانه برق شخصي بنام حسن ضرابي شروع به واردات لوازم الكتريكي كرد و روي تابلوي مغازه خود نوشته بود اولين وارد كنندة لوازم الكتريكي.
لامپها در آن زمان عموماً 16، 25، 32،‌ و بندرت 100 شمعي بودند و حدود ده دستگاه چراغ آرك كه به شكل قوس الكتريكي كار مي‌كرد نيز وارد شده بود كه بيشتر براي مراسم و مبادين مورد استفاده قرار مي‌گرفت (يك دستگاه از اين چراغها بر روي سر در كارخانه در عكس دسته جمعي افتتاحيه ديده مي‌شود) .
بايد توجه داشت كه تا حدود 30 سال بعد از تاسيس كارخانه برق، امين الضرب تنها مصرف برق، روشنايي بود. 1310 بادبزن برقي و در سال 1318، راديو و يخچال وارد بازار شد.
براي نمونه در قبض مصرف برق بنام مهمانخانه مركزي (كازانچيان) از طريق محاسبه شماره كنتور كرايه‌اي،‌ براي 431 هكتووات 20/96 قران مطالبه بود. از آنجائي كه برق در آن زمان كالاي بسيار گرانبهائي بوده واحد اندازه گيري ده برابر كوچكتر از امروز يعني هكتو وات ساعت بوده، و كنتورها غالباً بر اين اساس ساخته مي‌شدند.
بهاي برق بازاء هر كيلو وات 2/0 قران يعني كيلو واتي 2 قران بود (بهاي تمام شده امروزي برق حدود يكصد ريال براي هر كيلو وات ساعت است) و علت اساسي بهاي بسيار زياد برق در آن زمان گراني سوخت، تكنولوژي پائين، راندمان كم، نياز به سرمايه زياد و بهره وري كم بوده است.
براي وصول بهاي برق مصرفي مغازه‌هاي بدون كنتور حدود شش نفر تحصيلدار از نيم ساعت به غروب مانده شروع به جمع آوري پول چراغ طبق صورت تنظيمي مي‌دادند. دو ساعت از شب گذشته دخل را تحويل دفتر شبانه مي‌نمودند. ولي براي منازل اعم از با كنتور يا بدون كنتور و مغازه‌هاي با كنتور ماهيانه قبض صادر مي‌شد و با مراجعه به منازل يا مغازه‌ها وجه دريافت مي شد، وصول اين پول كار ساده‌اي نبود و بعضاً با مراجعات مكرر وصول مي‌شد و گاهي نيز اصولاً وصول نمي‌شد.
جالب آنكه در شرايطي كه وضع مالي كارخانه خوب نبود به كارمندان،‌برابر حقوقشان قبض برق يا فاكتور تحويل مي‌دادند.
4-3- تشكيلات، حقوق، ‌تجهيزات و غيره
اسناد و مدارك نشان مي‌دهد كه مدير اصلي كارخانه برق در بدو تاسيس، شخصي فرانسوي به نام هرميه بوده است، در آغاز كار نصب بهره برداري فرد ديگري به نام فيليكس امور فني كارخانه را اداره مي‌كرد و البته همه روزه گزارش مالي و فني به دفتر امين الضرب فرستاده مي‌شده است.
در كارخانه آجر پزي نيز شخصي موسوم به «مسيو ريزه» امور فني را بر عهده داشته است.
در هرصورت شالودة تشكيلات كارخانه برق در بدو تاسيس به دست فرانسويها ريخته شد و تا مدتها امور فني كارخانه توسط آنها اداره مي‌گرديد.
 
 
در قبضهاي اوليه ديده مي شود كه صورت حسابها، به دو زبان فرانسه و فارسي چاپ مي‌شده و هرميه، به عنوان مدير كارخانه آنها را به زبان فرانسه تنظيم مي‌كرده است. يك نمونه از صورت حسابهاي كارخانه را كه اصل آن را به زبان فرانسه مي‌باشد و به زبان فارسي ترجمه شده و با حساب سياق نوشته شده است همراه بازنويسي آن را مشاهده خواهيد نمود. اين صورت حساب مربوط به تماشاخانة ميرزا اسداله خان است و به نظر مي‌رسد كه انشعاب مربوط به اين صورت اولين انشعاب سه فازي باشد كه در تهران به نخستين سينمايي كه با برق كار مي‌كرد وا‌گذار شده است .
باز نويسي سند مربوط به قرض ميرزا اسد اله خان
قرض ميرزا اسد اله خان (سينما توگراف)
در خط ناصر به تماشاخانة آقا ميرزا اسداله خان
تاريخ    تفضيل    قيمت    جملتان
24 سپتامبر 1908    قطع كننده مدار چيني (نوع كوچك)    قران 2    قران 2
    كليد سطح كننده سه فاز نمره 791    20    20
    كابل عايق دار 5 ميلي‌متر مربع    20    7
    15 عدد اتصالي    25/0    75/3
            75/32
براي مدت تقريباً سه سال حيدر و قلي در امر كارخانه اشتغال پيدا كرد كه كار او بيشتر مرتبط با شبكة برق رساني بود. بقية كاركنان نيز اعم از فني و اداري، ايراني بوده‌اند.
كارهاي حسابداري و دخل و خرج و تداركات، پس از ترجمة متن قبضها به فارسي خيلي زود به ايرانيان واگذار شد،‌اما او امور فني همچنان در دست مسيو «فيليكس» باقي ماند.
 
 
بعدها، پس از فوت فيليكس،‌ ادارة امور فني ماشين بخار به استاد قربانعلي حاتمي واگذار شد و تا پايان كار ماشين بخار اين وضع ادامه داشت و در واقع ماشين و ماشينچي با هم باز نشسته شدند.
در زمين كارخانه، حياط و ساختمان متوسطي براي فيليكس ساخته شد كه به اتفاق همسرش تا پايان عمر همانجا زندگي مي‌كرد ولي براي «هرميه» و شخص ديگري به نام «يوالو» خانه اجاره كرده بودند.
حقوق فيليكس روزانه يكصد قران و برابر حقوق سي كارگر معمولي بود تا حقوق روزانه‌اش را تمام و كمال نمي‌گرفت ماشين را به راه مي‌انداخت، اين موضوع را از مفاد سند بعدي كه با عنوان «راپوت جمع و خرج يون سه شنبه 20 شهر ذيحجه الحرام 37» چاپ كرده مي‌توان دريافت.
در اين سند روزانه، مبلغ 100 قران هم بابت مواجب روزانه مسيو فيليكس وارد شده است.


 
1-4- برق در همدان و نخستين نيروگاه آبي
در ورود صنايع جديد به همدان، شادروان حاج موسي ناصر الممالك شريفي همداني سهمي تحسين برانگيز دارد. آن مرحوم در سال 1300 چهل عدد تلفن مغناطيسي و دستگاه مركزي مربوط به آن را در همدان نصب كرد و در دسترس عموم قرار داد.
وي پس از فراغت كار تلفن،‌ به فكر توليد برق براي همدان افتاد ابتدا يك موتور برقي به قدرت 10 اسب بخار (5/7 كيلو وات) خريداري كرد و در زير زمين ناصريه نصب كرد. سيم كشي مربوط به اين مولد از ناصريه به طرف تلگرافخانه (در خيابان بين النهرين) بود كه در شب اول تعدادي در حدود 50 شعله چراغ بر روي آن روشن شد. اين مولد از نوع ديزلي افقي و تك سيلندر ساخت دوتيس بود.
چند سال بعد يك دستگاه مولد بخاري 40 كيلو واتي كه با سوخت هيزم كار مي‌كرد خريداري شد و در محلة «توت قمي‌ها» به كار افتاد.
مرحوم ناصر الممالك در سال 1308 چند تن را براي تأسيس شركت سهامي برق با خود همراه و موافق ساخت. در پي اين موفقيت، وي به آلمان مسافرت كرد و مقدمات خريد و نصب توربينهاي آبي را فراهم آورد. براي آبرساني به توربينها با راه سازي و تراز كردن آب (گنجنامه) كه به مبلغ 14500 تومان خريداري شده بود. ابتدا آب را به تپة نقاره خانه هدايت و در مخزن مناسبي انباشته مي‌كردند و سپس آن را با دو لوله به توربين خانه كه در پايين تپه، در دره عباس آباد قرار داشت هدايت مي‌نمودند.
مشخصات تأسيسات اين توربين آبي به شرح زير بود :
-    بده (دبي) آب : در حدود 12 سنگ (200 ليتر در ثانيه)،
-    ابعاد مخزن 6× 8× 100 متر مكعب ،
-    دريچه‌هاي كشويي خروجي كه با دست باز و بسته مي‌شوند : 2 عدد،
-    دريچه سرريز مشابه كشوهاي خروجي : 1 عدد،
-    ارتفاع مخزن از محل توربين‌ها: 110 متر،
-    قطر لولة آبرسان (يك لوله براي هر توربين): 30 سانتي‌متر،
-    نوع توربين : فرنسيس ،
-    قدرت هر توربين : 400 كيلو وات،
-    ظرفيت اسمي هر آلترناتور: 500 كيلو ولت آمپر،
-    سرعت توربين- ژنراتور: 1000 دور در ثانيه،
-    نحوة اتصال مكانيكي توربين – ژنراتور: مستقيم- افقي،
-    ولتاژ ژنراتور: 6300 ولت،
برق توليدي از اين مولد با خط هوايي 6300 ولتي به شهر همدات انتقال مي‌يافت. البته در زمان كار اين مولدها، دستگاههاي مولد ديگري نيز در همدان به تامين برق شهر كمك مي‌كرد.
بعد از درگذشت حاج موسي ناصر المالك شريفي، شركت سهامي برق الوند به مديريت آقاي حاج حسين شريفي و اعضاي هيئت مديره آقايان ايزدي، منصور، يونس زاده و ممقاني تشيكل شد تا زمان تشكيل شركت برق منطقه‌اي همدان، به كار تامين برق اين شهر ادامه داد.
مولدهاي 100 × 2، 100 × 3، 350 ×‌1، 620× 1 و 2250 × 1 كيلوواتي، واحدهايي بودند كه در سال 1345 يعني در هنگام تحويل و تحول از شركت خصوصي به شركت برق منطقه‌اي همراه با توربينهاي آبي، برق همدان تأمين مي‌كردند.
2-4- برق در مشهد
مظفر الدين شاه در سال 1318 هجري قمري در راه بازگشت از اروپا مولد كوچكي به قدرت 12 اسب بخار براي صحن امام رضا (ع) وارد كرد كه توسط حيدر عمو اوغلي نصب شد و به بهره برداري رسيد. اين مولد كه به قيمت ده هزار تومان گرديد از نوع OTTODEUTZ بود.
درسال 1281 هجري شمسي دو موتور 25 كيلو واتي ديگر توسط حاج امير رضوي، معروف به چراغ برقي خريداري شد و در كنار مولد اولي نصب گرديد.
وضع برق در مشهد از آن پس براي مدت سي سال ثابت و راكد ماند. در سال 1315 شمسي يك مولد به قدرت 115 اسب بخار به وسيلة مادر آقاخان سوم به نام بي بي شمس الدوله براي آستان قدس خريداري كرد و در خيابان طبرسي نصب نمود ولي تا اين تاريخ اقدامي براي تأمين برق شهري به عمل نيامده بود.
احساس نياز شديد مردم به برق، عده‌اي را بر آن داشت كه مشتركاً سرمايه گذاري كرده و مولدي را در خيابان چهار باغ براي تامين برق خيابانهاي نادري و بازار نصب كنند. البته اين برق فقط براي تامين روشنائي در شبها بود و براي ستفاده روزانه از مولد، اسيابي در جوار آن نصب كردند. در سال 1317 به توصية نايب التولية وقت،‌ كارخانه‌هاي مشهد اقدام به تشكيل شركت عمومي برق كردند.
اقدام مجدانه و اساسي ديگر، ايجاد شركت خسروي بود كه در سال 1314 شمسي با سرماية اوليه 24 ميليون ريال مركب از 48000 سهم پانصد ريالي در زميني به مساحت 5400 متر مربع تاسيس گرديد. اين شركت در دي ماه 1318 در شركت نخ ريسي و برق خسروي ادغام شد.
درسال 1319،‌ شركت خسروي اقدام به خريد و نصب مولدي به ظرفيت 600 كيلو وات كرد و سپس همزمان با جنگ جهاني دوم سه دستگاه مولد 600 كيلو واتي كرسلي نيز خريداري و نصب نمود .
همچنين در سال 1331 يك دستگاه مولد 750 كيلو واتي ديگر نيز به كار گرفته شد.
در مرداد 1336 با توافق و تفاهم شركت خسروي و شهرداري مشهد و كمك سازمان برنامه،‌ شركت تازه‌اي با نام شركت برق مشهد تاسيس گرديد و اين شركت با خريد مولدهاي مختلفي ظرفيت توليدي برق مشهد را از 2300 كيلو وات به 10000 كيلو وات افزايش داد.
در آبان 1342 برق مشهد به سازمان برق ايران واگذار شد. اين وضعيت تنها به مدت يك سال يعني تا زمان تشكيل وزارت آب و برق دوام يافت و از آن پس شركت برق منطقه‌اي خراسان عهده‌دار اين مهم گرديد.


 
1-5- صنعت برق در برنامه اول عمراني كشور
در اولين سالهاي بعد از سال 1320 هجري شمسيي نظر به اشغال ايران توسط قواي خارجي و اثرات ناشي از آن، توسعه صنعت برق به كندي صورت گرفت. در اين سالها كه همزمان با ادامه جنگ جهاني دوم و ويران شده بسياري از كارخانه‌ها سازنده لوازم و تجهيزان مختلف از جمله مولد برق در سراسر جهان بود، صنعت برق در ايران نيز نمي‌توانست از اين بحران جهاني به دور باشد و در نتيجه پيشرفت قابل توجهي در اين زمينه صورت نگرفت. با اين وجود براي تأمين برق كشور اقدام به خريد و نصب چهار دستگاه مولد 2000 كيلو واتي ( در مجموع به قدرت 8000 كيلو وات) در محل شركت برق منطقه‌اي فعلي تهران (ميدان شهدا) شد كه در مهرماه سال 1327 بهره برداري از آن آغاز شد.
احداث اين نيروگاه و حتي استفاده از نيروي مولد برق كارخانه‌هاي دولتي از جمله سلطنت آباد، سيمان ري، سيلو، دخانيات و راه آهن نيز تكافوي پاسخگويي به نيازهاي برق تهران را نمي‌كرد. چنانكه در زمستان سال 1328 كمبود نيروي برق در تهران به طور كامل محسوس شد و به همين خاطر مسئولان پس از مطالعه و بررسيهاي لازم در سالهاي 1332 و 1333 اقدام به خريد سه دستگاه مولد ديزلي 1300 كيلو واتي و در مجموع به قدرت 3900 كيلو وات از كارخانه «نردبرگ» آمريكا به مبلغ 500000 دلار نمودند .
اين مولدها در فاصلة‌ سالهاي 1334 و 1335 مورد بهره برداري قرار گرفتند.
در طي اين مدت در برخي از شهرها و روستاهاي بزرگ، شهرداريها و يا بخش خصوصي به طور مستقل اقدام به نصب مولد و احداث شبكه توزيع برق نمودند. در اين سالها به منظور رفع مشكلات ناشي از جنگ جهاني دوم و جبران عقب افتادگيهاي امور كشور از جمله صنعت برق، اقدامات گسترده‌اي به عمل آمد و نظام اقتصادي كشور با پياده شدن برنامه‌هاي عمراني،‌ بصورت برنامه ريزي شده و منظم آغاز گرديد.
در برنامه اول عمراني كشور كه هفت ساله در نظر گرفته شده بود و از مهر ماه سال 1327 به اجراء گذاشته شد، هدف اصلي در توسعه صنعت برق، تامين مصارف خانگي و روشنايي شهرها و فراهم آوردن رفاه اجتماعي بوده است. دراين برنامه مبلغ 250 ميليون ريال براي خريد و مولدهاي برق هزينه شده است. در طول برنامه مذكور، سازمان برنامه‌ مولدهاي برق ديزلي 50، 100 و 150 كيلو واتي را خريداري نمود و يا كارمزد و بهره 3 درصد به شركتهاي برق خصوصي و شهرداريها فروخت. در اين برنامه كمكهاي سازمان برنامه محدود به تقاطي بود كه مؤسسه‌هاي برق آنها قدرت پرداخت 50 درصد سهم سرمايه گذراي برق را دارا باشند. در نتيجه توسعه صنعت برق در برنامه اول عمراني تابع امكانات و نياز جاري و آينده شهرها بود.
در اواخر برنامه اول عمراني قدرت نصب شده نامي نيروگاههاي برق كشور برابر 40 مگاوات و ميزان توليد انرژي برق نزديك به 200 ميليون كيلو وات ساعت بود. در اين برنامه اقدامات بسيار محدودي براي ايجاد نيروگاههاي برق آبي، بخاري و گازي نيز صورت گرفت و با نصب يك توربين بر روي رودخانه شوشتر با ژنراتوري به قدرت 500 كيلو وات، استفاده از نيروي برق آبي در خوزستان آغاز گرديد.
2-5- صنعت برق در برنامه دوم عمراني:
در اين برنامه كه از مهر ماه سال 1334 تا مهر ماه سال 1341 ادامه يافت،‌ اجراي طرحهاي مربوط به گسترش و ايجاد شبكه‌هاي برق به عنوان يك فعاليت عمران شهري در جهت بهبود وضع زندگي مردم در برنامه گنجانده شد. هدفهاي اصلي در اين برنامه بر پايه محورهاي زير استوار بود :
-    افزايش قابليت توليد برق،
-    كاهش هزينه توليد برق، و
-    اصلاح نرخها و كاهش سطح عمومي نرخها .
براي تحقق اهداف فوق، كارشناسان داخلي و خارجي پيشنهاد داده بودند كه محدودة جغرافيايي كشور به چهار منطقه تقسيم شده و براي هر منطقه با توجه به شرايط خاص آن منطقه، برنامه جداگانه‌اي براي توسعه تأسيسات برق تنظيم گرديده و به مورد اجراء گذاشته شود. اين چهار منطقه عبارت بودند از :
1-    منطقه خوزستان : در اين منطقه افزايش قابليت توليد برق مي‌بايست براساس پيش بيني تقاضاهاي برق پايه گذاري شده و هزينه‌ها كاهش داده مي‌شد. همچنين سطح عمومي نرخها بايد به قسمتي طراحي مي‌شد كه مشرق صنايع براي استفاده بيشتر از نيروي برق باشد.
2-    منطقه تهران : تهران منطقه‌اي بود كه مي‌توانست عرضه كافي برق را در اختيار داشته باشد. لازم بود نرخ برق در تهران كاهش يابد تا از اين راه مصرف برق صنايع افزايش يافته تحولي در صنعت بوجود آيد.
3-    شهرهاي بزرگ : در شهرهاي بزرگ به ويژه شهرهاي اصفهان، مشهد، تبريز، شيراز، ساري، بابل، قائم شهر و … لازم بود در مورد احداث نيروگاههاي بخاري اقدام شود تا در اين شهرها نيز از طريق كاهش سطح برق، مصارف صنعتي افزايش داده شده و بتواند رشد اقتصادي آينده را موجب شود.
4-    شهرهاي كوچكتر : گرچه در اين شهرها براي رشد صنعت امكاناتي وجود داشت ولي در مرحلة نخست تأمين برق براي مصارف روشنائي بيشتر مورد توجه بود.
برنامه ديگري كه در طي سالهاي برنامه دوم عمراني كشور آغاز گرديد شروع كار ساختمان سدهاي بزرگ از قبيل سدهاي دز، امير كبير و سفيد رود و سپس احداث نيروگاههاي برق – آبي در آنها به شرح زير بود :
-    سد دز با ظرفيت نصب شده اوليه 130 مگاوات ،
-    سد امير كبير با ظرفيت نصب شده اوليه 91 مگاوات ، و
-    سد سفيد رود با ظرفيت نصب شده اوليه 35 مگاوات .
هدف اين بود كه عمليات اجرائي سدهاي فوق درسالهاي اوليه برنامه سوم عمراني كشور پايان يافته و ظرفيت نيروگاههاي برق آبي كشور راكد بسيار ناچيز و غير قابل ذكر بود به حدود 250 مگاوات برسد، و در آينده نيز به موازات افزايش نياز به نيروي برق، ظرفيت اين نيروگاهها به تدريج افزايش يابد.
3-5- صنعت برق در برنامه سوم عمراني :
در برنامه سوم عمراني كشور كه از مهرماه سال 1341 به مدت 5 سال و نيم به اجراء گذاشته شده بود به نقش صنعت برق در تقويت زير بناي اقتصادي اهميت زيادي داده شد و ضمن آنكه تأمين برق براي مصارف صنعتي در درجه اول اهميت قرار داشت، روشنائي شهرها و مصارف خانگي نيز از نظر دور نمانده و برنامه ريزيهايي به منظور تأمين رفاه اجتماعي صورت گرفته بود.
در اين سالها براي نخستين بار برنامه‌اي جهت توسعه و گسترش صنعت برق تنظيم گرديده و در برنامه‌هاي عمراني كشور گنجانيده شد. اعتبارات نسبتاً زيادي براي توليد، انتقال و توزيع نيروي برق در سراسر كشور، پيش بيني شده و به مصرف رسيد. در اين برنامه ريزي دو هدف اساسي به شرح زير مورد توجه قرار گرفته بود :
1-    تشويق و تسهيل كار صنايع .
2-    افزايش و بهبود رفاه مصرف كنندگان .
براي تحقق بخشيدن به اين دو هدف لازم بود از يك سو انرژي برق به ميزان كافي، مطمئن و با نرخ مناسب در اختيار مصرف كنندگان قرار مي‌گرفت و از سوي ديگر با نرخهاي تشويقي و افزايش عرضه برق، موجبات رشد صنعتي فراهم مي‌آمد. اين امر فقط از طريق توسعه تأسيسات توليد، انتقال و توزيع به ويژه در مراكز عمده مصرف و شهرهاي بزرگ و متوسط كه از لحاظ صنعتي اهميت بيشتري داشتند مي‌بايست بر مبناي طرحهاي جامع اقتصادي و پيش بيني مصارف آينده انجام مي‌پذيرفت. به همين خاطر به بازارهاي برق به سه گروه متمايز تقسيم شده و براي هر گروه برنامه ريزي جداگانه به شرح زير انجام گرفته بود :
1-    تأمين برق مراكز عمده مصرف با اعتباري به ميزان 14 ميليارد ريال.
2-    تأمين برق 17 شهر متوسط  با اعتباري به ميزان 5/1 ميليارد ريال .
3-    تأمين برق شرهاي كوچك به اعتباري به ميزان 2/1 ميليارد ريال .
همچنين براي بهينه سازي روشهاي بهره برداري جهت بهبود كيفيت نيروي برق و كاهش هزينه توليد و اصلاح و تركيب نرخها كه مي‌توان آنها را جزء هدفهاي كلي و عمومي برنامه سوم عمراني كشور به حساب آورده، اعتباري به ميزان 600 ميليون ريال در نظر گرفته شده بود .
در آخرين تجديد نظري كه در اعتبارات برنامه سوم عمراني كشور به عمل آمد هزينه سرمايه گذاري در صنعت برق به 21 ميليارد ريال افزايش يافت.
از نكات مهمي كه در بنامه سوم عمراني كشور مي‌توان به آنها اشاره كرد يكي پيش بيني تأسيس «سازمان برق ايران» بود كه مي‌بايست مسئوليت توسعه برق كشور را به عهده مي‌گرفت و ديگري تشكيل مؤسسات برق منطقه اي و ناحيه‌اي در سراسر كشور بود.
 
شركت ماشين سيم و كابل حسام درسال 1371 به شماره 3219 در اداره ثبت شركتهاي داخلي ثبت شده و از همين تاريخ شروع به فعاليت نموده است. اين واحد توليدي اقدام به توليد ماشين سيم و كابل سازي و همچنين سيم‌ها و كابل‌هاي مختلف مي‌كند. از اهداف مديران اين شركت كمك كردن به رشد اقتصادي كشور و خود كفا نمودن كشور به محصولات فوق الذكر و تهيه آن در داخل كشور و عدم خروج ارز از داخل كشور همچنين ايجاد اشتغال در كشور و بهره ور نمودن نيروي كار مدير عامل اين واحد توليدي آقاي حسن ابراهيم خاني هستند.
بازار خريد و فروش كالا :
بازار خريد مواد اوليه بين 80% - 90% داخلي مي‌باشد. و 10%- 20% آن نيز بازار خارجي است كه عمده آن از كشورهاي آسياي جنوب شرقي تهيه مي‌شود.
بازار فروش كالاي ساخته شده كاملاً داخلي مي‌باشد به دليل اينكه كشور در اين رشته از صنعت برتري خاصي برخودار نيست و كشورهاي جنوب شرق آسيا اين كالاها را با قيمت مناسبتر و كيفيت بهتر به بازار عرضه مي‌كنند.
رقابت :
رقابت در اين رشته از صنعت به صورت شديد است و رقيب عمده اين شركت، شركت تك مي‌باشد.
مراحل ساخت ماشين سيم وكابل سازي :
ساخت اين دستگاه كه راد نام دارد به همراه دو دستگاه ضميمه كه پيشكش و جمع كن ناميده مي‌شوند شامل 7 يا 8 اين مراحل به صورت اجمال شامل :
ساخت شاسي     
ساخت قطعات منفرد
ساخت قطعات ساب اسمبلي
اسمبل كردن قطعات
نقاشي ماشين
مونتاژ نهايي
راه اندازي و آزمايش
شرح مراحل ساخت به تقضيل به شرح زير است:
بخش اول : ساخت شاسي :
1-    برشكاري
2-    جوشكاري
3-    سنگ زني
4-    سوراخكاري
در اين بخش پروفيل‌هاي چهار گوش برش داده مي‌شود و مقاطع بريده شده توسط دستگاه جوش به هم متصل شده و به قسمت سنگ زني براي صاف كردن و سنگ زدن قسمت‌هاي اضافي انتقال داده مي‌شود. در قست سوراخكاري توسط دريل براي نصب بقيه مواد اين پروفيل‌ها سوراخ زده مي‌شوند.
پروفيل‌ها انواع مختلف دارند. سي شكل، ال شكل، چهار گوش، دايره‌اي
 
بخش دوم : ساخت قطعات منفرد
اين قطعات روي شاسي اصلي سوار مي‌شوند اين قطعات به 2 صورت است :
قطعاتي كه بايد ساخته شوند : ياطاقان- شفت- فلنچ- فولي- چرخ دنده- بوش- كاپيستن .
قطعاتي كه بايد خريداري شوند : بلبرينگ- تسمه صنعتي- زنجير- قالب- الكتروموتور
دستگاه راد هميشه همراه 2 دستگاه جانبي است :
1-    پيش كشش
2-    جمع كن (ريوايندر) Rewinder
بخش سوم  : ساخت قطعات ساب اسمبلي .
در اين بخش ياطاقان، چرخ دنده،‌ بوش،‌ بلبرينگ، شفت و كاپيستن روي هم سوار شده و جمع مي‌شوند يك دستگاه راد شامل 4 قسمت كشش است كه سايزهاي مختلف دارد.
بخش چهارم : اسمبل (سرهم) كردن قطعات
4 واحد كشش روي شاسي سوار شده و از طريق سيستم انتقال نيرو، به الكتروموتور محرك دستگاه مرتبط مي‌شوند در اين بخش دستگاه مورد آزمايش و راه اندازي سبك قرار مي‌گيرد.
 
بخش پنجم : نقاشي ماشين
در اين بخش ابتدا دستگاه مونتاژ شده يعني بعضي قسمتهاي دستگاه باز شده اين قسمتها كه باز مي‌شوند شامل درها و كاورها مي‌باشند بقيه قسمتها كه باز نمي‌شود توسط روزنامه پوشيده و كار رنگ آميزي ماشين انجام مي‌شود.
بخش ششم : مونتاژ نهايي
همه قسمتها رنگ آميزي شده و مونتاژ مي‌شود و همه قسمتهاي باقيمانده روي آن سوار مي‌شود.
بخش هفتم : راه اندازي آزمايشي
اين بخش كه راه اندازي دستگاه است با نصب تابلو برق همراه است كه خود تابلو برق نيز مراحل ساخت خود را دارد. مراحل ساخت تابلو برق به شرح زير است :
1-    ساخت شاسي (تابلو)
2-    سيم كشي مدار قدرت و فرمان
3-    نصب روي شاسي (پانل اپراتور)
تابلو برق را به دستگاه وصل مي‌كنيم و راه اندازي و آب بندي مي‌شود. صداگيري و رفع اشكال دستگاه انجام مي‌‌شود.
در پايان يك دستگاه راد مي‌تواند مس 8 ميليمتر را به مس 38/1 را تبديل كند.
دستگاه فاين هم مثل دستگاه راد ساخته مي‌شود فقط 4 قسمت كشش آن ريزتر و سايز آن كوچكتر است كه مس 38/1 را تبديل به مس 16/0 ميليمتر، 18/0 ميليمتر و 20/0 ميليمتر مي‌كند و بلافاصله سيم نازك شده را عمليات حرارتي مي‌كند و بر روي قرقره‌هاي ويژه‌اي مي‌پيچد.
 
نام دستگاههاي خط توليد ماشين سازي :
1-    دستگاه تراش روسي
2-    پرس
3-    دريل
 
قطعات منفرد دستگاه راد و مبالغ آن :
رديف    نام قطعه    تعداد    قيمت واحد    قيمت كل
1    ياطاقان    يك دست (10 عدد)    180000    1800000
2    چرخ دنده    يك دست (15 عدد)    200000    3000000
3    فولي    يك دست (4 عدد)    120000    480000
4    تسمه صنعتي    يك دست (5 عدد)    70000    350000
5    بوش    يك دست (14 عدد)    50000    700000
6    شفت    يك دست (5 عدد)    280000    1400000
7    بلبرينگ    يك دست (2 عدد)    90000    1800000
8    زنجير    3 متر (يك بسته)    160000    480000
9    الكتروموتور    يك دست (3 عدد)    400000    1200000
10    فلنچ    يك دست (14 عدد)    40000    160000
11    قالب    يك دست (16 عدد)    350000    5600000
12    كاپيستن     يك دست (16 عدد) &am

نظري براي اين محصول ثبت نشده است.


نوشتن نظر خودتان

براي نوشتن نظر وارد شويد.

محصولات
نظر سنجي
نظرتون در مورد ویکی پروژه چیه؟
  •   مراحل ثبت نام خیلی زیاده!
  •   مطلب درخواستیم رو نداشت!
  •   ایمیل نداشتم که ثبت نام کنم!
  •   مطلبی که میخواستم گرون بود!
نظرنتيجه