بررسی رنگ های آب پایه و پوشش های بر پايه آب

بررسی رنگ های آب پایه و پوشش های بر پايه آب
بررسی رنگ های آب پایه و پوشش های بر پايه آب
80,000 ریال 
تخفیف 15 تا 30 درصدی برای همکاران، کافی نت ها و مشتریان ویژه _____________________________  
وضعيت موجودي: موجود است
تعداد:  
افزودن به ليست مقايسه | افزودن به محصولات مورد علاقه

تعداد صفحات : 89 صفحه _ فرمت WORD_ دانلود مطالب بلافاصله پس از پرداخت آنلاین

استفاده از آب به عنوان يك حلال رنگ هميشه به علت هزينه پايين وعدم خطر آتش سوزي ومسموميت زايي جالب بوده است واحتمالا آب اولين حلالي بوده كه توسط بشر در رنگ هاي ابتدايي در نزد نقاشان در طول قرن ها استفاده مي شده است .
دو غاب آهك يكي از روكش هاي لايه مواد در زمره رنگ هاي لعابي است كه هم اكنون از هر نظر قديمي ومنسوخ است ودراستفاده امروزي از جهت هزينه مارپيچي حلالها ورعايت آلودگي محيط واسطه انتقال آبي يك نيروي محرك براي گسترش استفاده از آب است كه به عنوان يك حلال رنگ تهيه شده است .
امروزه رنگهايي كه پايه آنها بر آب است   به دو گروه اصلي تقسيم مي‌شوند :
الف) عصاره پليمر كه در درجه اول در ساختن رنگ ها استفاده مي شود .
ب) قابل حل در آب يا لزجت آب كه دراصل براي رنگ هاي صنعتي بخصوص آستر فلزات بوسيله گالوانيزه كردن به كار مي رود.
يك كاربرد جالب رنگي كه پايه اش برآب است در رنگ تزييني هوا خشك كن و روكش هاي تحتاني است وعمل قابل توجهي براي توليد اموسيونهاي مناسب انجام شده است ادعا شده است كه رزين هاي رنگ مي توانند بطور رضايت بخشي امولسيونه شوند با استفاده از آميختن يك امولسيونه كننده‌  با دارا بودن ارزش HLB مناسب ( در زير )

امولسيونهاي پليمري :
ماهيت امولسيون :
يك امولسيون در 2 شكل است : سيستمي كه مركب است از مايع در شكلي از قطرات ريز ( به صورت پراكنده ) ومعلق يا پراكنده در مايع دوم (به صورت متصل ) در آنچه كه حل نشدني است معمولترين تركيب امولسيون محتواي آب به شكل پيوسته است پليمر امولسيون ها از اين نوع هستند هنگامي كه حالت پراكنده يك جسم جامد مورد نظر است سيستم ، انتشار ناميده مي شود. اما چون معمولا پليمر ها بيشتر جامد هستند تامايع حالت امولسيون هميشه براي سيستم پليمرها استفاده مي شود امولسيون در آبي كه پراكنده است ودر يك شكل پيوسته وجود دارد اما اينها بقدرت با لايه سطحي مواجه مي شوند .


شكل گيري امولسيون
فرض اين است كه خواهان توليد يك امولسيون از روغن بزرگ در آب هستيم بهم زدن وتكان سريع و شديد ومايع باهم يك ماده معلق از خطرات ريز روغن توليد خواهد كرد اما وقتي كه حركت و تكان توقف شد درمايع به دولايه متمايز اشكار تقسيم مي شود ( شكل 1-19)
بهر حال اگر آب داراي مقدار كمي از يك صابون يا يك عامل موثر سطحي ( يا ترساز ) باشد با قي مانده هاي قطرات ريز روغن در آب پراكنده مي شود ويك امولسيون تشكيل مي شود هنگامي كه امولسيون براي مدتي در جايي باقي بماند بدان منجر خواهد شد كه قطرات پراكنده ريز روغن بالا روند ( وزن مخصوص روغن برزك كمتر از آب است ) اين به عنوان دوغاب امولسيون ها شناخته شده است ، كه به جداسازي سر شير از شير شبيه است در نتيجه حركت دو غاب دوباره به آساني پراكنده مي شود اماساختمان دو غاب مي تواند از افزايش حالت چسبندگي آب جلوگيري كند .
از جمله مواردي كه با اين هدف استفاده مي شوند سلولز اتر قلياي نمك اكريليك ، آلژنيات ها و قلياي كازئين هستند  همچنين اين قبيل عامل هاي غليظ سازي مانند اموسيونهاي ثبات بخشنده يا كلوئيدهاي محافظ معرفي مي شوند.
ترسازها 
تركيب هايي وجود دارند كه وقتي در يك مايع حل مي شوند كشش سطحي آن مايع يا كشش بين وجهين ميان دومايع اختلاط ناپذير پايين يك مايع ويك جامد كاهش پيدا مي كند . كارايي وتاثير آنها بستگي به ساختمان شيميايي آنها دارد و شمار زيادي از اين تركيب ها شناخته شده هستند .
هنگامي كه از يك تر ساز براي توليد يك امولسيون استفاده مي شود بطوريكه دو مثال زير آورده شده است كه آن به عنوان يك عامل امولسيونه طبقه بندي شده است .
مناسب بودن ترساز براي اين هدف وابسته به ارزش HLB است .
ارزش HLB: يك مولكول تر ساز شامل 2 گروه هيدروفيليك وليپوفيليك (‌هيدروفابيك ) است و ارزش HLB نسبت بين اين گروههاست كه خواص اموسيونه تر سازها راكنترل مي كند .
اين ارزش ها از راه تجربي در اين گروهها توسط ديويس و رديال  تعيين شده است . بعضي از اين ارزش ها در جدول پايين آورده شده اند .

استفاده از اين ميزان اعداد و ارقام HLB يا هيدرو فيليك / ليپوفيليك مي‌تواند ، بااستفاده از عبارت زير بر آورد شود .
7+(گروههاي ليپوفيليك) -(گروههاي هيدروفيليك
هماهنگي بسيار خوبي بين ارزش بر آورد شده  از راه تئوري وتجربي حاصل مي شود .
ارتباط بين ارزش HLB ومصرف كاربردي مواد پاك كننده در جدول
2-19 نشان داده شده است .

درعمل ارزش HLB در انتخاب امولسيونه كننده ها مفيد است اما مواد در پاك كننده ها كم اهميت تراست .
يك رابطه جالب فيزيكي شيميايي بين ارزش HLB و پايداري امولسيون توسط ديويس ورديال نشان داده شده است . 
 
  به مقدار آب در امولسيون روغن و    به مقدار روغن در امولسيون آب وابسته است.
ترسازها به 4 گروه اصلي با نام هاي ، آنيوني غيريوني ، كاتيوني ، و آمفوليتي طبقه بندي مي شوند عموما آنيون ها بيشترين استفاده را به عنوان عامل امولسينه دارند . دسته ديگر در مرطوب ساختن و پراكنده سازي رنگدانه و براي منظورهاي خاصي استفاده مي شوند .

ترسازهاي آنيوني
متداول ترين نمونه ها نمكهاي فلزي قليايي زنجيره صحيحي از كربوكسيل يا اسيد هاي سولفونيك بين 11 تا 17 اتم كربن هستند لوريت سديم نمونه اي واقعي است كه وقتي در آب حل مي شود يونيزه مي گردد .

كه به ماهيت قطبي آنيون وابسته است از گروه  هيدروفيليك ( كشش آب ) وهيدروناييك يا زنجيره هيدروكربن ليپوفيليك ( رانش آب ياكشش روغن ) تشكيل شده است آنيونها فقط در غلظت خيلي پايين با ميسل ها تركيب مي‌شوند . ( شكل 2-19 كه آنيونها بشكل   نمايش داده مي شوند )
هيدروكربن به درون وگروههاي كربوكسيل به طرف بيرون آب هدايت مي‌شوند .
هنگامي كه قطرات روغن داخل مي شوند ( مانند مثال مقدمه ) هيدروكربن جذب روغن مي شود و گروههاي كربوكسيل به طرف آب فرستاده مي شود
( شكل 3-19 ) بموجب آن قطرات روغن يك بار منفي كلي كسب مي كنند واز دو سر دافع مي شوند . از بهم آميختگي و پيوستگي قطره ها جلوگيري مي‌شود و در نتيجه يك امولسيون آنيوني بدست مي آيد . از آنيونها تا جمع شدن در سطح محلول نگهداري مي كنند واز كشش سطحي بوسيله ميزان متناسبي از غلظت كاسته مي شود.
با روشي شبيه به اين آنها دريك سطح مشترك بين محلول ويك جامد جذب مي شوند وهمچنين تماس برخورد آنها كم تر مي شود رطوبت سطح باعث تسهيل دراين عمل مي شود .

انواع ديگر تركيبات كه به عنوان ترسازها ي آنيوني استفاده مي شوند ، نمك حلال در آب آمين ها و اسيد هاي چرب  مانند اُليت تريدانولامين و الكلهاي بهتر سولفات شده  مانند سولفات لاريل سديم ، تركيبات سولفاتي مانند روغن كوچك سولفونات شده ( روغن قرمز تركيه اي) و سولفات هاي حلقوي نفت هستند .

شكل گيري امولسيونهاي پليمري 
هنگامي كه يك منومر مايع ، استات وينيل به يك حلال مايع از يك ترساز آنيوني باجنبش سريع اضافه مي شود قطره هايي بااندازه هاي گوناگون توليد مي شوند كه با آنيون ها روكش داده مي شوند . قطره هاي كوچك تر در ميسل ها محصور شده بسرعت حل مي شوند . افزايش كاتاليزور پليمر يزه كردن به يك واكنش سريع وشديد منجر مي شود كه هر منومر محلول به پليمر تبديل مي شود (استات پلي وينيل) قطره هاي بزرگ آهسته تر حل مي‌شوند اما درنهايت همه مونرها به پليمر تبديل مي شوند .
ذره هاي پليمر با آنيون ها پوشانده مي شوند در اين روش امولسيونها محتوي 45 تا 55 درصد پليمر را بوسيله جرمشان توليد ميكنند واكنش پليمراسيون در فصل 11 شرح داده شده است .

هومو - پليمرها وكو- پليمرها
هوموپليمرها :محصول بدست آمده توسط پليمريزاسيون يك منومر منفرد است كه به عنوان هومو پليمر شناخته شده است .
تعداد زيادي از هوموپليمرها توليد شده اند و آنها اختلاف زيادي درخواص فيزيكي بخصوص درجه سفتي وسختي نشان دادند . به عنوان مثال استات پلي وينيل ، سخت ومحكم وجامد وشكننده است حال آنكه اكريلات پلي بوتيل در اثر گروههاي مختلف در زنجيره نرم وانعطاف پذيراست هنگامي كه امولسيون در سطح بكار برده مي شود به آن اجازه  مي دهيم تا خشك شود بنابراين استات پولي ونيل بالايه هاي نازك پيوسته ومتصل تركيب نمي شوند اگر يك نرم كننده مناسب ( بالاي 20 درصد جرم پليمر ) در امولسيون به حركت در آورده شود ، جابجايي كه در آن پليمر جانشين مي شود . در نتيجه در ذرات نرم تر كه قابل متراكم شدن و بهم آميختن هستند يك لايه نازك تشكيل مي شود .
نوع اِستر نرم كننده ها مناسب تر هستند اما متاسفانه مشكلاتي دارند ، اگر آشكار شدگي لايه نازك نرم به درازا كشيده شود ، باعث خسارت تدريجي جانشين نرم كننده مي شود ، كه با تبخير يا جابجايي در ماده اصلي همراه است . در نتيجه شكنندگي تدريجي منجر به وقفه و نقص وعدم موفقيت مي‌شود .
كو – پليمرها : اگر استات وينيل با يك منومر دوم كه خودش يك پليمر نرم وانعطاف پذيري دهد كوپليمر شود در اين صورت محصولات بوسيله تنظيم كميت ها نسبي محصولات باهر درجه سختي خواسته شده با قابليت لايه هاي پيوسته ومتصل حاصل بدون افزايش نرم كننده ها مي توانند توليد شوند مقدار ونوع منومر دوم ميتواند گوناگون باشد وانواعي كه بكاربرده شده‌اند شامل اتيلن و اُلفين هاي متفاوت كلرايدوينيل ، وئووا   يك اِستر وينيل از يك شاخه زنجيره اسيد كربكسيليك ) واِسترهاي اكريلي مي باشد . كوپوليمرهاي وينيلي متفاوتي با كاربردهاي خيلي مخصوص ومعين شامل كلورايد وينيل / وئووا ، استيرن / اكريليك و تولوئن وينيل / اكريليك مي باشند.
يك دسته ده تايي از كوپليمرهاي استات / وئووا وينيل براي آميخته شدن با مواد رنگي عالي نسبت به معمولي بدون پذيرفتن خسارت قابل توجه ومحسوس مقاومت ساييدگي درنظرگرفته شده اند .
رنگ روغن هاي مات توسط 70 درصد  PVC ، به ما اين امكان را مي‌دهند كه پس از خشك شدن پوست يك ناشفافي وتيرگي بوجود آيد توجه به مسائل اقتصادي وصرفه جويي ها با جانشيني يك نسبت از دي اكسيد تيتانيوم بجاي چسب يا بطانه مي تواند ميسر شود .
كوپليمرهاي  از اين نوع به عنوان چسب هاي قوي شناخته مي شوند .
كوپليمرهاي وينيل مخصوصا از نوع استات / الفين وينيل در اندازه وحد استاندارد براي استعمال خارجي اكثر رنگ هاي امولسيون ودراندازه كوچكتر براي كاربرد خارجي مي باشند .
يك دسته از كوپوليمرهاي كلرايد وينيل وكلورايد وينيليدن ، باداخل شدن يك نسبت از اِستر اكريلي اصلاح شده وتوسط ICI توليد مي شوند ودر تجارت بنام «هالفكس»   عرضه مي شوند در برخي جهات اختلاف امولسيونهاي آنيوني بواسطه انواع قرار دادي آنها مي باشد .
تراز پاييني از نرم كننده ها دركارخانه توليدي استفاده مي شود بنابراين لازم است كه يك پايدار كننده به فرمول سازي رنگ اضافه شود .
يك دستگاه ساختمان كوپليمر از اكسيد اتيلن / اكسيد پروپيلن (‌‌سينپروپيلن (‌سينپرونيك [C] - PE39/70‌) بسيار مناسب تهيه شده است .
هالفلكس  در يك PH بسيار پاييني عرضه مي شود ، (2-1) . حال آنكه اين نوع پليمر در سطح PH بالا تمايل به كلرينه شدن بدون هيدروژن دارد . رنگ‌هاي امولسيون بر پايه ها لفلكس قرار دارند و رنگي است كه PH آن بين 5-4 است واين حدود براي برخي از انواع رنگ كه مورد استفاده قرار مي‌گيرند وضع شده است .
فسفات روي ، تري فسفات آلومينيم اصلاح شده   و شيلدكس ،    هنگامي‌كه‌براي‌آماده‌سازي‌آهن‌بكار‌برده‌مي‌شود نتايج رضايت بخشي مي دهد .
كاربردهاي كوپليمرهاي هالفلكس شامل چاشني هاي آهني متناسب انفجار ( در 80-50 ميكروتر ضخامت لايه خشك ) است و آنها چسبندگي و پيوستگي خوبي نسبت به آهن آبكاري شده نوين ، بتون ،چوب و بسياري از سطوح پلاستيكي دارند . كوپليمرهاي داراي رشته هالفلكس براي رنگ وروغن زدن و آماده سازها مناسب هستند .

رنگ هاي امولسيون وينيل
رنگ هاي امولسيون شامل سه مرحله متمايز مي باشند . الف-مرحله آبكي ياشكل مسلسل كه درهر غليظ كننده ماده نگاه دارنده از فاسد شدن وافزودني‌هاي ديگر حل مي شود . ب-مرحله تجزيه شدن پليمر  ج-مرحله تجزيه شدن رنگ ، درجدول 3-19 نمونه اي از تركيبات رنگهاي امولسيون وينيل ساده ونيمه براق بامثال توضيح داده شده است آنها با طرح خيلي مفصل از تركيبات و رنگهاي تكميلي بيان مي شوند .

موادوساخت رنگهاي امولسيون وينيل
جمع شدگي ماده رنگي زياد در بانت ها
بافت مواد رنگي كه به شكل مايع تجزيه مي شوند معمولا با كمك يك ترساز بهتر از نوع غير يوني است . اين نوع براي يوني كه تمايل زيادي جهت كف كردن دارد بهتر است ( ضدكف را در زير ببينيد . )
جدول 3-19 : مثالي از رنگهاي امولسيون وينيل
درصد تركيب

رنگ نيمه براق    رنگ ساده   
00/20    00/20    دي اكسيد تيتانيوم روتيل
-    50/30    گل سفيد يا سفيداب
-    40/9    مصالح ثابت و غيرفرار
40/0    45/0    هيدروكسي اتيل سلولز
70/13    45/29    آب
50/0    70/0    ترساز غيريوني
20/0    20/0    عامل جدا كننده
30/1    30/1    آب
20/0    20/0    نگاه دارنده
15/0    15/0    كف بر
10/1    20/1    حلال متراكم
45/62    45/23    امولسيون كو پليمر (وينيل استات/ اتيلن جامد 50 درصدي)
22/1    48/1    وزن مخصوص (چگالي)
%70/40    %15/34    حجم جامدات يا حجم سختي
%0/15    %00/52    PVC
%2/46    %5/42    وزن آب

 مهم ترين خواسته در رنگ هاي امولسيون از حيث تيره كردن رنگ سفيد و زرد كمرنگ مي باشد كه در بافت هاي اصلي دي اكسيد تيتانيوم است درجه روتيل براي مقاومت ودوام گچ وهمينطور خواص جريان معرفي مي شود

نظري براي اين محصول ثبت نشده است.


نوشتن نظر خودتان

براي نوشتن نظر وارد شويد.

محصولات
نظر سنجي
نظرتون در مورد ویکی پروژه چیه؟
  •   مراحل ثبت نام خیلی زیاده!
  •   مطلب درخواستیم رو نداشت!
  •   ایمیل نداشتم که ثبت نام کنم!
  •   مطلبی که میخواستم گرون بود!
نظرنتيجه